spłacić

зак. выплаціць;

spłacić pożyczkę — выплаціць пазыку;

spłacić dług — выплаціць (аддаць) доўг

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

уплати́ть сов. заплаці́ць; (выплатить) вы́плаціць;

уплати́ть чле́нский взнос заплаці́ць чле́нскі ўзнос;

уплати́ть по счёту заплаці́ць па раху́нку;

уплати́ть досро́чно заплаці́ць (вы́плаціць) датэрміно́ва;

уплати́ть по ве́кселю заплаці́ць па вэ́ксалі;

уплати́ть в рассро́чку вы́плаціць у растэрміно́ўку;

уплати́ть нату́рой заплаці́ць (вы́плаціць) нату́рай;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

су́тачны, -ая, -ае.

1. гл. суткі.

2. у знач. наз. су́тачныя, -ых. Грошы, якія выплачваюцца асобам, што знаходзяцца ў камандзіроўцы або накіраваны на працу ў другую мясцовасць.

Выплаціць с.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́плата, ‑ы, ДМ ‑плаце, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выплачваць — выплаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыпла́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выплаціць усё, многае. Павыплачваць пенсіі. Павыплачваць даўгі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́плачаны

1. вы́плаченный;

2. упла́ченный, вы́плаченный;

1, 2 см. вы́плаціць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́квітаць

‘задаволіць каго-небудзь; выплаціць што-небудзь (доўг)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́квітаю вы́квітаем
2-я ас. вы́квітаеш вы́квітаеце
3-я ас. вы́квітае вы́квітаюць
Прошлы час
м. вы́квітаў вы́квіталі
ж. вы́квітала
н. вы́квітала
Загадны лад
2-я ас. вы́квітай вы́квітайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́квітаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

pospłacać

зак. kogoрасплаціцца з кім; выплаціць;

pospłacać długi — выплаціць даўгі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заі́сціць

‘выканаць, забяспечыць, задавольніць каго-небудзь, што-небудзь; выплаціць доўг; зрабіць па сумленню’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заі́шчу заі́сцім
2-я ас. заі́сціш заі́сціце
3-я ас. заі́сціць заі́сцяць
Прошлы час
м. заі́сціў заі́сцілі
ж. заі́сціла
н. заі́сціла
Загадны лад
2-я ас. заі́сці заі́сціце
Дзеепрыслоўе
прош. час заі́сціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

wypłacić

зак. выплаціць; заплаціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)