выпара́цца, ‑аецца.

1. Незак. да выпарыцца.

2. Зал. да выпара́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпо́рваць гл. выпараць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выпо́рвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выпорваць (гл. выпараць у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wypruć

зак. выпараць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

градзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Выпарыць (выпараць) ваду з салянага раствору ў градзірнях.

[Ням. gradieren.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́парыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́пару вы́парым
2-я ас. вы́парыш вы́парыце
3-я ас. вы́парыць вы́параць
Прошлы час
м. вы́парыў вы́парылі
ж. вы́парыла
н. вы́парыла
Загадны лад
2-я ас. вы́пары вы́парыце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́парыўшы

Крыніцы: dzsl2007, dzsl2013, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́параны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпараць.

вы́параны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выпарыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

volatilize

[ˈvɑ:lətəlaɪz]

1.

v.t.

выпара́ць

2.

v.i.

выпара́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

павыпо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Выпараць усіх, многіх або ўсё, многае. Павыпорваць лісянят з нораў. □ Дзед Талаш, павыпорваў [гузікі з белымі арламі] і замяніў іх сваімі саматужнымі, паляшуцкімі. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

vaporize

[ˈveɪpəraɪz]

1.

v.t.

выпара́ць

2.

v.i.

1) выпара́цца

2) Figur. зьніка́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)