Скаро́жыць ‘сагнуць, зламаць’ (Касп.), ‘знявечыць’ (Сцяшк. Сл.), ‘скрывіць’ (дзярж., Гіл.), ‘паралізаваць’ (шчуч., ваўк., Сл. ПЗБ). Да каро́жыцца ‘рабіць сутаргавыя рухі’ (гл.), карэ́жыць ‘гнуць, ламаць, выварочваць з коранем’ (Стан.), карэжыцца (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
disgorge
[dɪsˈgɔrdʒ]
v.t.
1) выры́гваць
2) выкіда́ць, вываро́чваць
3) Figur. аддава́ць пад прыму́сам (незако́нна набы́тае, захо́пленае)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
выва́ливатьI несов.;
1. разг. выва́льваць, выкіда́ць, выкі́дваць, вываро́чваць, выку́льваць;
2. (выходить, появляться в большом количестве) прост. выва́льваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вываро́чванне ср.
1. вывора́чивание, вывёртывание;
2. вывора́чивание;
3. выплёскивание, вылива́ние; высыпа́ние; вытря́хивание;
1-3 см. вываро́чваць 1, 2, 4
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
heráuskehren I vt
1) вываро́чваць навы́варат
2) разм. стро́іць з сябе́; прыкі́двацца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
úmkrempeln vt
1) зака́чваць (рукавы)
2) вываро́чваць (панчохі)
3) разм. перарабля́ць, (грунто́ўна) перайна́чваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
прызнавацца, адкрывацца, раскрывацца; спавядацца, распранацца (перан.) □ выварочваць душу
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
Патрахі́, па́трахі, по́трахі, по́трохі, по́трох ’вантробы’ (маладз., глус., Янк. Мат.; КЭС, лаг.; ТС; Чач.), па́трашыць ’выварочваць вантробы’ (Касп., Нас.; КЭС, лаг.), патрашы́ць ’вымаць вантробы’ (ТСБМ, Шат.), даўг. патрушы́ць ’патрашыць (курыцу)’ (Сл. ПЗБ), віц. патыршы́ць ’раздзяляць тушу на часткі’ (Шн. 2). Укр. по́трух, потрушо́к, потрухи́, потрушити, патроха́ти, рус. по́трох, потроши́ть, польск. patrochy ’тс’. Да троха, трошкі, трохі (гл.). Аналагічна польск. podróbki, podróbce ’патрахі’ > drobny ’дробны’, ням. Gänseklein ’гусіныя патрахі’ < …klein ’малы’ (Брукнер, 576; ён жа, KZ, 43, 304; Праабражэнскі, 2, 117; Фасмер, 3, 346). Сюды ж кам. потроша́нка ’вантрабянка’ (Сл. Брэс.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
inverse
[ɪnˈvɜ:rs]
1.
adj.
1) вы́вернуты, пераве́рнуты
2) адваро́тны, супрацьле́глы
inverse ratio — адваро́тная прапо́рцыя
2.
n.
1) супрацьле́гласьць f.
2) адваро́тны бок, кіру́нак
3.
v.t.
1) вываро́чваць, пераваро́чваць
2) супрацьстаўля́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
вываро́чвацца несов.
1. (наизнанку) вывора́чиваться, вывёртываться;
2. (падать) вали́ться;
3. разг. (вывихиваться) вывора́чиваться, вывёртываться;
4. разг. выва́ливаться;
5. развора́чиваться;
6. прост. разлета́ться;
1-6 см. вы́вернуцца;
7. страд. вывора́чиваться, вывёртываться; выплёскиваться, вылива́ться; высыпа́ться; вытря́хиваться; выва́ливаться; см. вываро́чваць 1, 2, 4
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)