Verbum

анлайнавы слоўнік

wóllen I a ваўня́ны, шарсцяны́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

afghan

[ˈæfgən]

пле́цены ваўня́ны шаль або́ по́сьцілка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

сута́ж

(фр. soutache, ад венг. sujtàs)

тонкі шаўковы або ваўняны плецены шнурок.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

comforter

[ˈkʌmfərtər]

1) суцяша́льнік -а m.

2) сьцёганая ко́ўдра

3) даўгі́ ваўня́ны шаль

4) со́ска-пусты́шка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

wool(l)en

[ˈwʊlən]

adj.

ваўня́ны, шарсьця́ны; суко́нны

во́ўна f.

а) ваўня́ная пра́жа

б) ваўня́ная ткані́на, шэрсьць f.

•

- woolens

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

fleecy

[ˈfli:si]

adj.

1) як во́ўна, пушы́сты, кучара́вы

fleecy clouds — кучара́выя абло́кі

2) ваўні́сты, варсі́сты (пра сукно́)

3) ваўня́ны

fleecy underwear — ваўня́ная наце́льная бялі́зна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Во́ўна (БРС, Нас., Бяльк., Касп., Шат.). Рус. во́лна, укр. во́вна, ст.-рус. вълна, польск. wełna, в.-луж. wołma, н.-луж. wałma, чэш., славац. vlna, серб.-харв. ву̏на, славен. vółna, балг. въ́лна, макед. волна. Роднасныя літ. vìlna ’ваўняны волас’, лат. vil̃na ’воўна’, ст.-прус. wilna ’кафтан’, ст.-інд. ū́rṇā ’воўна’, авест. varǝnā, лац. lāna з *vlāna, грэч. λῆνος, λᾱ́νος ’воўна’, магчыма, арм. gełmn ’воўна, лямец’; іншая ступень чаргавання: лац. vellus ’руно’ (Траўтман, 359; Фасмер, 1, 339). Узыходзяць да і.-е. *u̯el‑ ’торгаць, рваць’ (Праабражэнскі, 1, 92; Махэк, LF, 64, 344; БЕР, 206 і наст.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wool

[wʊl]

1) во́ўна f.

2) ваўня́ныя ні́ткі

3) сукно́ n.

4) ваўня́ная (суко́нная) адзе́жына

adj.

ваўня́ны; суко́нны

•

- pull the wool over someone’s eyes

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

бурно́с

(фр. bournous, ад ар. burnus = шырокі плашч)

1) доўгі ваўняны плашч арабаў белага колеру з капюшонам;

2) даўгаполая з шырокімі рукавамі вопратка беларускіх жанчын з саматканага сукна, якую апраналі ў халоднае надвор’е як святочную замест світкі ці кажуха.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)