більярды́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Той, хто захапляецца гульнёй у більярд, часта гуляе ў більярд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маркёр¹, -а, мн. -ы, -аў, м.

Асоба, якая прыслужвае і вядзе падлік пры гульні ў більярд.

|| прым. маркёрскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

billiards [ˈbɪliədz] n. pl. білья́рд

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

маркё́р

‘асоба, якая вядзе падлік пры гульні ў більярд

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маркё́р маркё́ры
Р. маркё́ра маркё́раў
Д. маркё́ру маркё́рам
В. маркё́ра маркё́раў
Т. маркё́рам маркё́рамі
М. маркё́ру маркё́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

snooker [ˈsnu:kə] n. сну́кер (від гульні ў більярд)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

скіксава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак.

Няўдала ўдарыць, зрабіць кікс пры гульні ў більярд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

billiards

білья́рдm. (гульня́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bilard, ~u

м. більярд

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кій, кі́я, мн. кіі́, кіёў, м.

1. Прамая тонкая палка.

Бярозавы к.

2. Доўгая прамая палка з патанчэннем на канцы для гульні ў більярд.

Не кіем дык палкай; ці кіем ці палкай (разм.) — усё роўна, тое самае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Billard ['biljart] n -s, -e білья́рд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)