ad infinitum [ˌædˌɪnfɪˈnaɪtəm] adv. лацін. бяско́нца, без канца́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

endlessly

[ˈendləsli]

adv.

бяско́нца, бязьме́жна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

everlastingly

[,evərˈlæstɪŋli]

adv.

ве́чна; бяско́нца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ПРАЕКТЫ́ЎНАЯ ПЛО́СКАСЦЬ,

эўклідава плоскасць, дапоўненая бясконца аддаленымі (няўласнымі) пунктамі, якія належаць бясконца аддаленай прамой. У больш агульным сэнсе П.п. — сукупнасць двух мностваў элементаў (пунктаў і прамых), якія падпарадкоўваюцца патрабаванням аксіём праектыўнай геаметрыі. Гл. Праектыўная прастора.

т. 12, с. 541

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

бескане́чна прысл. unéndlich; гл. тс. бясконца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

without cease

без канца́, несьціха́на; бяско́нца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

thankful [ˈθæŋkfəl] adj. (to) удзя́чны;

a thankful heart удзя́чнае сэ́рца;

endlessly thankful бяско́нца ўдзя́чны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

інтэгра́л, ‑а, м.

Паняцце ў матэматыцы аб цэлай велічыні як суме сваіх бясконца малых частак.

[Ад лац. integer — цэлы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАНФО́РМНАЕ АДЛЮСТРАВА́ННЕ ў матэматыцы,

адлюстраванне адной вобласці на другую, пры якім захоўваюцца вуглы паміж прамымі, што перасякаюцца ўнутры абласцей; раздзел тэорыі функцый камплекснай пераменнай. Пры К.а. бясконца малыя фігуры пераўтвараюцца ў падобныя ім бясконца малыя фігуры. Уласцівасці К.а. маюць адналіставыя аналітычныя функцыі. К.а. дазваляе пры рашэнні задач пераходзіць ад зададзенай вобласці складанай формы да вобласці больш простай формы, для якой задача рашаецца непасрэдна. Выкарыстоўваецца ў гідра- і аэрамеханіцы, тэорыі фільтрацыі, электра- і радыётэхніцы, тэорыі пругкасці, картаграфіі і інш.

т. 8, с. 11

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

величина́ в разн. знач. велічыня́, -ні́ ж.;

бесконе́чно ма́лая величина́ бяско́нца мала́я велічыня́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)