напаўмёртвы, -ая, -ае.

1. Амаль мёртвы, блізкі да смерці.

Н. чалавек.

2. перан. Бязлюдны, пусты.

Напаўмёртвая пустыня.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

uninhabited [ˌʌnɪnˈhæbɪtɪd] adj. ненасе́лены, бязлю́дны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

бязлю́днасць ж. безлю́дье ср.; необита́емость; см. бязлю́дны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нелюдзі́мы, -ая, -ае.

1. Пануры, дзіклівы, які пазбягае людзей, аддае перавагу адзіноце.

Н. чалавек.

2. Бязлюдны, пустынны.

Н. лес.

|| наз. нелюдзі́масць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

необита́емый незасе́лены, ненасе́лены; (нежилой) нежылы́; (безлюдный) бязлю́дны;

необита́емый дом незасе́лены (ненасе́лены, нежылы́) дом;

необита́емый о́стров ненасе́лены (бязлю́дны) во́страў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ménschenleer a бязлю́дны, пустэ́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

únbewohnt a ненасе́лены, бязлю́дны, нежылы́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wyludniony

бязлюдны; апусцелы; спустошаны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

niezamieszkały

незаселены; бязлюдны; нежылы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odludny

адасоблены, бязлюдны; зацішны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)