блакірава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. блакіраваць і блакіравацца ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

blockade​2 [blɒˈkeɪd] v.

1. блакі́раваць

2. заміна́ць, перашкаджа́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

блакірава́цца ​1, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; зак. і незак.

Уступіць (уступаць) у блок ​2.

блакірава́цца ​2, ‑руецца; незак.

Зал. да блакіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блакірава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад блакіраваць.

2. у знач. прым. Які знаходзіцца ў блакадзе, ахоплены блакадай. Блакіраваны горад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

блакірава́нне ср., в разн. знач. блоки́рование, блокиро́вка ж.; см. блакірава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

blockíeren vt блакірава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дэблакі́раваць

(ад дэ- + блакіраваць)

знімаць блакаду 1.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

blokować

незак.

1. блакіраваць;

2. займаць; загрувашчваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

éinkreisen vt акружа́ць, ізалява́ць, блакі́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábblocken vt тэх., спарт. блакі́раваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)