катава́ць несов. пыта́ть; му́чить; бить; истяза́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ба́йды біць ’займацца не справай, а глупствам; плявузгаць’ (Нас., Гарэц., Др.-Падб.). Рус. дыял. ба́йды бить, укр. би́ти ба́йди. Магчыма, скарачэннем на аснове ўкр. би́ти ба́йдики, рус. дыял. бить ба́йдики ’тс’ (аб гэтым Краўчук, УМШ, 1960, № 6, 60). Параўн. рус. байди́к, байтик, ба́ди́к, бадо́к, бати́к і г. д. ’палка, дубец, жардзіна’ (бить ба́йдики = рус. бить баклу́ши, да апошняга гл. Праабражэнскі, 1, 13; Фасмер, 1, 110). Слаўскі (1, 25) хоча тут бачыць bajda (ад bajati ’гаварыць’) ’пустаслоў’. Неверагодна Парасунька, НЗКіеўПІ, XXXIII, 1963, 105–109 (запазычанне з фін.-уг. моў; параўн. комі байӧг ’курапатка’; выраз азначаў лавіць курапатак’). Нас. адносіў да ба́йда ’паля’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пе́рыць несов.

1. бить;

п. кі́ем па спі́не — бить па́лкой по спине́;

2. (вальком бельё) колоти́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

малаці́ць несов.

1. молоти́ть, обмола́чивать;

2. (стучать, бить) колоти́ть;

3. разг. (наносить побои) бить, колоти́ть;

4. разг. (разбивать, раздроблять) бить, колоти́ть; круши́ть;

5. перен., прост. (быстро говорить) тарато́рить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бі́бікі: біць б. бить баклу́ши; игра́ть в бирю́льки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ператру́шчваць несов., разг. (всё, многое) дроби́ть; лома́ть, бить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

матлашы́ць несов., разг.

1. рвать в кло́чья;

2. бить, уничтожа́ть;

3. (приводить в беспорядок) трепа́ть;

4. прост. колоти́ть, бить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

колоти́ть несов.

1. (бить) біць;

2. (трясти) калаці́ць, трэ́сці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тре́скать​I несов. (сильно бить), прост. трэ́скаць, біць, сту́каць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Бі́вень. Відаць, запазычанне (як і ўкр. би́вень) з рус. би́вень ’тс’ (утварэнне суфіксам ‑ень < ‑ьнь ад бить, параўн. Шанскі, 1, Б, 116).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)