оробе́вший и оробе́лый спало́ханы, спу́жаны; баязлі́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бязмо́ўны, -ая, -ае.

1. Пазбаўлены магчымасці гаварыць.

Бязмоўная жывёліна.

2. Маўклівы, баязлівы, які не адважыцца слова сказаць.

Ён стаў пануры і б.

3. перан. Ціхі, напоўнены цішынёй.

Б. лес.

|| наз. бязмо́ўнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

баязлі́ва прысл. гл. баязлівы

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

chicken-hearted [ˌtʃɪkɪnˈhɑ:tɪd] adj. нясме́лы, баязлі́вы; маладу́шны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rabbit-hearted [ˌræbɪtˈhɑ:tɪd] adj. баязлі́вы, з за́ячай душо́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fúrchtsam a баязлі́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ні́засць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць нізкага (у 4 знач.). [Туляга:] Я такі баязлівы, нікчэмны чалавек, маладушны да нізасці. Крапіва.

2. Нізкі ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нясме́ла прысл., нясме́лы (сарамлівы) verlégen; beklómmen; schüchtern (баязлівы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

lękliwy

палахлівы, пужлівы, баязлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tchórzowski

баязлівы, палахлівы, пужлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)