дро́бат, -ту м. (дробный стук) дробь ж.;

бараба́нны д. — бараба́нная дробь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адбо́й, -бо́ю, м.

1. гл. адбіць.

2. Сігнал (першапачаткова барабанны), які апавяшчае аб заканчэнні чаго-н.

А. паветранай трывогі.

3. перан. Перапынак у працы, дзеянні; спачын.

Біць (даць) адбой (таксама перан.: адмаўляцца ад свайго рашэння, думкі).

Адбою няма (не будзе) ад каго-чаго (разм.) — вельмі многа каго-, чаго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

werbel

м.

1. барабан;

2. барабанны пошчак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tattoo1 [təˈtu:] n.

1. сігна́л вячэ́рняй зары́;

beat/sound the tattoo біць зару́

2. пасту́кванне па́льцамі; бараба́нны дроб

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bębenkowy

bębenkow|y

барабанны;

błona ~a анат. барабанная перапонка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Wrbel I m -s, -

1) вір, ві́хар; перан. мітусня́

2) віхо́р (пра валасы)

3) клубы́ (дыму)

4) бараба́нны по́шчак;

inen ~ schlgen* выбіва́ць бараба́нны по́шчак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тымпана́льны

(ад гр. tympanon = барабан)

барабанны;

т-ыя органы — органы слыху ў некаторых насякомых у выглядзе тонкай хітынавай перапонкі на пярэдніх ножках або сегментах брушка, ваганні якой успрымае група адчувальных нерваў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПАХО́Д,

1) сукупнасць дзеянняў арміі (флоту), якія ўключаюць перамяшчэнне войск (караблёў) на вял. адлегласці, уварванне на тэр. праціўніка, вядзенне баёў і бітваў. У мінулым П. складаў пэўны этап вайны (кампаніі) або вайну ў цэлым. У гісторыі войнаў П. вядомы са старажытнасці. іх учынялі Аляксандр Македонскі, Юлій Цэзар, кіеўскія князі, Алег, Ігар, Святаслаў Ігаравіч, князі ВКЛ Альгерд і Вітаўт (гл. Паходы Альгерда на Маскву 1368—72, Паходы Вітаўта на Смаленск 1395—1404), рас. палкаводзец А.​В.​Сувораў (гл. Швейцарскі паход Суворава 1799). З шэрагу П. складаліся Напалеонаўскія войны і інш., а таксама паходы Тэўтонскага ордэна на Беларусь. Вядомы марскія П., у т. л. славян у Візантыю, нарманаў у 8—11 ст. і інш. У наш час тэрмін «П.» захаваўся толькі ў ВМФ, дзе яны бываюць вучэбныя (штурманскія, збор-паходы і інш.) і баявыя.

2) У старой рас. арміі II. — асобы барабанны бой (марш), як ушанаванне выдатных ваен. дзеянняў. У кожным гв. палку, які вызначыўся ў баях, быў свой «гвардзейскі П.».

т. 12, с. 238

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гро́хат м. тэх. Sieb n -(e)s, -e, Sebapparat m -(e)s, -e;

бараба́нны гро́хат Trmmelsieb n;

вібрацы́йны гро́хат Schwngsieb n;

гро́хат-канве́ер Sebförderer m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

по́шчак, -ку м.

1. (о пении птиц) щёкот, щекота́ние ср.; трель ж.;

салаўі́ны п. — соловьи́ный щёкот (соловьи́ная трель);

2. дробь ж.;

бараба́нны п. — бараба́нная дробь;

3. о́тзвук, э́хо ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)