дро́бат, -ту м. (дробный стук) дробь ж.;

бараба́нны д. — бараба́нная дробь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адбо́й, -бо́ю, м.

1. гл. адбіць.

2. Сігнал (першапачаткова барабанны), які апавяшчае аб заканчэнні чаго-н.

А. паветранай трывогі.

3. перан. Перапынак у працы, дзеянні; спачын.

Біць (даць) адбой (таксама перан.: адмаўляцца ад свайго рашэння, думкі).

◊

Адбою няма (не будзе) ад каго-чаго (разм.) — вельмі многа каго-, чаго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

werbel

м.

1. барабан;

2. барабанны пошчак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tattoo​1 [təˈtu:] n.

1. сігна́л вячэ́рняй зары́;

beat/sound the tattoo біць зару́

2. пасту́кванне па́льцамі; бараба́нны дроб

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bębenkowy

bębenkow|y

барабанны;

błona ~a анат. барабанная перапонка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Wírbel I m -s, -

1) вір, ві́хар; перан. мітусня́

2) віхо́р (пра валасы)

3) клубы́ (дыму)

4) бараба́нны по́шчак;

éinen ~ schlágen* выбіва́ць бараба́нны по́шчак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПАХО́Д,

1) сукупнасць дзеянняў арміі (флоту), якія ўключаюць перамяшчэнне войск (караблёў) на вял. адлегласці, уварванне на тэр. праціўніка, вядзенне баёў і бітваў. У мінулым П. складаў пэўны этап вайны (кампаніі) або вайну ў цэлым. У гісторыі войнаў П. вядомы са старажытнасці. іх учынялі Аляксандр Македонскі, Юлій Цэзар, кіеўскія князі, Алег, Ігар, Святаслаў Ігаравіч, князі ВКЛ Альгерд і Вітаўт (гл. Паходы Альгерда на Маскву 1368—72, Паходы Вітаўта на Смаленск 1395—1404), рас. палкаводзец А.​В.​Сувораў (гл. Швейцарскі паход Суворава 1799). З шэрагу П. складаліся Напалеонаўскія войны і інш., а таксама паходы Тэўтонскага ордэна на Беларусь. Вядомы марскія П., у т. л. славян у Візантыю, нарманаў у 8—11 ст. і інш. У наш час тэрмін «П.» захаваўся толькі ў ВМФ, дзе яны бываюць вучэбныя (штурманскія, збор-паходы і інш.) і баявыя.

2) У старой рас. арміі II. — асобы барабанны бой (марш), як ушанаванне выдатных ваен. дзеянняў. У кожным гв. палку, які вызначыўся ў баях, быў свой «гвардзейскі П.».

т. 12, с. 238

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

тымпана́льны

(ад гр. tympanon = барабан)

барабанны;

т-ыя органы — органы слыху ў некаторых насякомых у выглядзе тонкай хітынавай перапонкі на пярэдніх ножках або сегментах брушка, ваганні якой успрымае група адчувальных нерваў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гро́хат м. тэх. Sieb n -(e)s, -e, Síebapparat m -(e)s, -e;

бараба́нны гро́хат Trómmelsieb n;

вібрацы́йны гро́хат Schwíngsieb n;

гро́хат-канве́ер Síebförderer m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

по́шчак, -ку м.

1. (о пении птиц) щёкот, щекота́ние ср.; трель ж.;

салаўі́ны п. — соловьи́ный щёкот (соловьи́ная трель);

2. дробь ж.;

бараба́нны п. — бараба́нная дробь;

3. о́тзвук, э́хо ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)