Балгарская рабочая сацыял-дэмакратычная партыя (цесных сацыялістаў) 8/405, гл. Балгарская камуністычная партыя

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

балга́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Балгарыі, балгараў. // Які знаходзіцца ў Балгарыі. Балгарская Акадэмія навук. // Выраблены ў Балгарыі. Балгарскія сувеніры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Bulgarian1 [bʌlˈgeəriən] n.

1. балга́рын; балга́рка;

the Bulgarians балга́ры

2. балга́рская мо́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

балга́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. балга́рскі балга́рская балга́рскае балга́рскія
Р. балга́рскага балга́рскай
балга́рскае
балга́рскага балга́рскіх
Д. балга́рскаму балга́рскай балга́рскаму балга́рскім
В. балга́рскі (неадуш.)
балга́рскага (адуш.)
балга́рскую балга́рскае балга́рскія (неадуш.)
балга́рскіх (адуш.)
Т. балга́рскім балга́рскай
балга́рскаю
балга́рскім балга́рскімі
М. балга́рскім балга́рскай балга́рскім балга́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

венге́ра-балга́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. венге́ра-балга́рскі венге́ра-балга́рская венге́ра-балга́рскае венге́ра-балга́рскія
Р. венге́ра-балга́рскага венге́ра-балга́рскай
венге́ра-балга́рскае
венге́ра-балга́рскага венге́ра-балга́рскіх
Д. венге́ра-балга́рскаму венге́ра-балга́рскай венге́ра-балга́рскаму венге́ра-балга́рскім
В. венге́ра-балга́рскі (неадуш.)
венге́ра-балга́рскага (адуш.)
венге́ра-балга́рскую венге́ра-балга́рскае венге́ра-балга́рскія (неадуш.)
венге́ра-балга́рскіх (адуш.)
Т. венге́ра-балга́рскім венге́ра-балга́рскай
венге́ра-балга́рскаю
венге́ра-балга́рскім венге́ра-балга́рскімі
М. венге́ра-балга́рскім венге́ра-балга́рскай венге́ра-балга́рскім венге́ра-балга́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

белару́ска-балга́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. белару́ска-балга́рскі белару́ска-балга́рская белару́ска-балга́рскае белару́ска-балга́рскія
Р. белару́ска-балга́рскага белару́ска-балга́рскай
белару́ска-балга́рскае
белару́ска-балга́рскага белару́ска-балга́рскіх
Д. белару́ска-балга́рскаму белару́ска-балга́рскай белару́ска-балга́рскаму белару́ска-балга́рскім
В. белару́ска-балга́рскі (неадуш.)
белару́ска-балга́рскага (адуш.)
белару́ска-балга́рскую белару́ска-балга́рскае белару́ска-балга́рскія (неадуш.)
белару́ска-балга́рскіх (адуш.)
Т. белару́ска-балга́рскім белару́ска-балга́рскай
белару́ска-балга́рскаю
белару́ска-балга́рскім белару́ска-балга́рскімі
М. белару́ска-балга́рскім белару́ска-балга́рскай белару́ска-балга́рскім белару́ска-балга́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

БУДЗЕ́ЎСКАЯ (сапр. Ганчава) Адрыяна

(13.12.1878, г. Добрыч, Балгарыя — 9.12.1955),

балгарская актрыса. Нар. арт. Балгарыі (1953). Скончыла тэатр. вучылішча Малога т-ра (Масква, 1899). Да 1926 у трупе «Сляза і смех» (Нар. тэатр, Сафія). Садзейнічала станаўленню рэаліст. акцёрскага мастацтва ў Балгарыі. Сярод роляў: Рада («Пад прыгнётам» І.​Вазава), Свякроў («Свякроў» А.​Страшымірава), Нора («Нора» Г.​Ібсена).

т. 3, с. 313

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Камуністычная партыя Балгарыі, гл. Балгарская камуністычная партыя

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

КА́РПАЎ (Уладзімір Аляксандравіч) (н. 16.3.1940, г. Волагда, Расія),

бел. мовазнавец. Д-р філал. н. (1993), праф. (1995). Скончыў Ленінградскі ун-т (1967). З 1970 выкладае ў БДУ. Даследаванні па агульным мовазнаўстве, тэорыі і філасофіі мовы, камп’ютэрнай лінгвістыцы, славістыцы. Аўтар прац «Балгарская мова» (1983), «Мова як сістэма» (1992), «Ізамарфізм дзвюх сістэм (міждысцыплінарны сінтэз на базе сістэмнага падыходу)» (1994), «Руска-французскі і французска-рускі вучэбны слоўнік» (1995, у сааўт.) і інш.

т. 8, с. 93

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДРЫ́НАЎ (Марын Стаянаў) (20.10.1838, г. Панагюрыштэ, Балгарыя — 13 3.1906),

балгарскі і рускі гісторык-славіст. Чл. Пецярб. АН (1898). Скончыў Маск. ун-т (1865). Адзін з заснавальнікаў (1869) і першы старшыня Балгарскага т-ва прыхільнікаў ведаў (з 1911 Балгарская АН). З 1873 праф. Харкаўскага ун-та. Уваходзіў у Часовае рус. кіраванне ў Балгарыі пасля рус.-турэцкай вайны 1877—78. У 1878—79 заг. аддзела нар. адукацыі і духоўных спраў. Працы па стараж. гісторыі славян.

т. 6, с. 227

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)