аба́члівы, -ая, -ае.

1. Асцярожны ў сваіх учынках, разважлівы.

А. чалавек.

2. Абдуманы, узважаны.

А. ўчынак.

|| наз. аба́члівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бе́режный асцяро́жны, беражлі́вы; (заботливый) клапатлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

cautious [ˈkɔ:ʃəs] adj. асцяро́жны, аба́члівы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ostrożny

асцярожны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

асцяро́жлівы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і асцярожны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

благоразу́мный разва́жны, разва́жлівы; (осторожный) асцяро́жны; (разумный) разу́мны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

guarded [ˈgɑ:dɪd] adj. стры́маны; асцяро́жны, аба́члівы;

a guarded reply асцяро́жны адка́з;

a guarded welcome стры́манае прывіта́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

oględny

абачлівы, асцярожны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

расчётливый

1. (бережливый) ашча́дны;

2. (осторожный) разва́жлівы, асцяро́жны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аба́члівы, ‑ая, ‑ае.

Асцярожны, разважлівы, прадбачлівы. Абачлівы чалавек. // Абдуманы, узважаны. Абачлівы ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)