распраме́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., каго-што.

1. Асвятліць чым‑н. Сонца распраменіла наваколле. // звычайна ў форме дзеепрым.; перан. Ажывіць, асвятліць якім‑н. пачуццём, настроем і пад. Вера з Максімам сядзелі ўжо на канапе. Максім трымаў яе за руку, глядзеў у распрамененыя радасцю вочы і ўсё расказваў, расказваў. Машара.

2. Зак. да распраменьваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

opromienić

зак. азарыць, асвятліць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

oświetlić

зак. асвятліць, асвяціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

асве́тлены

1. прям., перен. освещённый;

2. спец. осветлённый;

1, 2 см. асвятлі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асвятлі́цца сов.

1. прям., перен. освети́ться;

2. спец. осветли́ться;

1, 2 см. асвятлі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асвятля́ць несов.

1. прям., перен. освеща́ть;

2. спец. (делать прозрачным) осветля́ть;

1, 2 см. асвятлі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

naświetlić

зак.

1. асвятліць, высветліць;

2. абпраменіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

асвятле́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. асвятляць — асвятліць.

2. Святло ад якой‑н. крыніцы. Дзённае асвятленне. Электрычнае асвятленне.

3. Сукупнасць прылад святла. Правесці электрычнае асвятленне.

4. перан. Растлумачэнне, дэтальны разгляд чаго‑н. Навуковае асвятленне пытання. Негатыўнае асвятленне. Знайсці шырокае асвятленне ў друку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

utlenić

зак.

1. акісліць;

2. вымыць перакісам; асвятліць (валасы)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rozjaśnić

rozjaśni|ć

зак. зрабіць больш светлым; асвятліць;

~ć barwy obrazu — асвятліць фарбы карціны;

radość ~ła jej twarz — радасць асвятліла яе твар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)