irrigation [ˌɪrɪˈgeɪʃn] n.

1. ірыга́цыя, арашэ́нне

2. med. прамыва́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ірыга́цыя, ‑і, ж.

Штучнае абвадненне бязводных зямель для павышэння іх урадлівасці; арашэнне.

[Лац. irrigatio — паліванне, абвадненне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ірыга́цыя

(лац. irrigatio = арашэнне, абвадненне)

1) штучнае арашэнне палёў пры дапамозе спецыяльных прыстасаванняў;

2) арашэнне ўзбуджанай тканкі, раны лякарствам, мінеральнай вадой і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

лима́нный ліма́нны;

лима́нное ороше́ние ліма́ннае арашэ́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nawadnianie

н. арашэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

самацёчны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да самацёку (у 1 знач.); які ажыццяўляецца па прынцыпу самацёку. Самацёчнае арашэнне. Самацёчны канал.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самацёчны самотёчный;

с. кана́л — самотёчный кана́л;

~нае арашэ́нне — самотёчное ороше́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ІРЫГА́ЦЫЯ (ад лац. irrigatio арашэнне, паліванне),

тое, што арашэнне.

т. 7, с. 325

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

иррига́ция ж., спец. ірыга́цыя, -цыі ж., арашэ́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

nawodnienie

н. арашэнне, ірыгацыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)