упрежда́ть несов., уст. апярэ́джваць, папярэ́джваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апераджа́ць гл. апярэджваць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

предваря́ть несов., уст.

1. (делать раньше кого, чего) апярэ́джваць;

предваря́ть собы́тия апярэ́джваць падзе́і;

2. (предупреждать) папярэ́джваць, папераджа́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БІЯЛАГІ́ЧНЫ ЎЗРО́СТ,

паказчык, які характарызуе пэўны этап развіцця арганізма з уласцівай яму сукупнасцю абменных, марфал., функцыян. і рэгулятарных асаблівасцяў і адаптыўных магчымасцяў, якія мяняюцца з цягам часу. Вызначаецца станам скуры і яе вытворных, зубоў, ступенню акасцянення шкілета, вастрынёй зроку, дыяпазонам акамадацыі хрусталіка і інш. Біялагічны ўзрост можа не адпавядаць храналагічнаму — апярэджваць ці адставаць ад яго. Тэмп біял. узроставых змен залежыць ад спадчыннасці і ўмоў навакольнага асяроддзя (для чалавека — умовы быту, харчаванне, прафес. шкоднасці, хранічныя інтаксікацыі алкаголем, наркотыкамі, нікацінам і інш.).

т. 3, с. 172

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

antycypować

незак. апярэджваць; прадугадваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wyprzedzać

незак. выпярэджваць, апярэджваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

forestall

[fɔrˈst‚l]

v.t.

1) папярэ́джваць; апярэ́джваць (рабі́ць ране́й)

2) прадухіля́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prześcigać

незак. пераганяць; апярэджваць; выпярэджваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

outstrip [ˌaʊtˈstrɪp] v.

1. перасяга́ць, перавыша́ць;

Demand is outstripping supply. Попыт перавышае прапанаванне.

2. абганя́ць, пераганя́ць, апярэ́джваць, выпярэ́джваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

апярэ́джванне ср.

1. (действие) опереже́ние, обго́н м.;

2. предупрежде́ние, предвосхище́ние; см. апярэ́джваць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)