кампенсава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны; зак. і незак., каго-што.

1. Аплаціць (аплачваць), пакрыць (пакрываць) выдаткі, страты, чужую працу і інш.

К. страты.

К. згублены час.

2. Ураўнаважыць (ураўнаважваць), замяніць (замяняць) чым-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

settle up

аплаці́ць раху́нак, расплаці́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

popłacić

зак. аплаціць;

popłacić długi — аплаціць даўгі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заавансава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., што.

Аплаціць уперад частку кошту якога‑н. гавару, работы. Заавансаваць заказы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апла́чаны

1. опла́ченный;

2. возмещённый, покры́тый;

1, 2 см. аплаці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

square oneself

informal

аплаці́ць, разьлічы́цца, кампэнсава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

КАФ (англ. c.a.f. — cost and freight кошт і фрахт),

базісныя ўмовы пастаўкі і аплаты тавару, паводле якіх прадавец павінен паставіць тавар на борт судна (як прадугледжваецца ўмовамі ФОБ), заключыць дагавор марской перавозкі і аплаціць фрахт да пэўнага месца выгрузкі.

т. 8, с. 187

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

франкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак. і незак., што.

Спец. Аплаціць (аплачваць) наперад перавозку і дастаўку паштовых адпраўленняў, багажу, грузаў.

[Ад іт. francare — вызваляць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апла́чваць несов.

1. опла́чивать;

2. возмеща́ть, покрыва́ть;

1, 2 см. аплаці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апла́та ж.

1. опла́та;

2. возмеще́ние ср.;

1, 2 см. аплаці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)