опояса́ть сов.

1. падпераза́ць, апераза́ць;

2. перен. (окружить) акружы́ць, апераза́ць;

леса́ опояса́ли го́род лясы́ акружы́лі (апераза́лі) го́рад;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апяра́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. апяразваць — аперазаць і апяразвацца — аперазацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апяра́заны опоя́санный; см. апераза́ць 1;

○ ~ная ры́фма — лит. опоя́санная ри́фма

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапераза́цца, ‑перажуся, ‑пяражашся, ‑пяражацца; зак.

Разм.

1. Аперазаць сябе накрыж. Пераперазацца ручніком.

2. Аперазацца, падперазацца нанава, іначай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

przepasać

зак. падперазаць, аперазаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Адпераза́ць ’зняць пояс’ (Гарэц., Касп.), аперазаць ’пабіць’ (Касп.), адпяразаць ’зняць пояс’ (Касп.). Гл. перазаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

спераза́ць, сперажу, спяражаш, спяража; зак., каго-што.

Разм. Тое, што і аперазаць. Банадысюк .. гэтак знячэўку сперазаў яго [Рыгора] па карку, што той .. ледзьве дапаў да свае хаты. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апярэ́зваць gürten vt, umgürten vt, éinen Gürtel úmbinden*; гл. тс. аперазаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перепоя́сать сов.

1. (опоясать, подпоясать) падпераза́ць;

2. (заново) перапераза́ць;

2. (хлестнуть) перен., прост. апераза́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

obramować

зак.

1. аблямаваць;

2. абкружыць, аперазаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)