Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dishcloth
[ˈdɪʃklɔӨ]
n.
сьці́рка f., ану́чка мыць судзьдзё
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
*Ла́пенька, łар’еɳ’kа ’анучка, лапік’ (Кл.). Да лапіна ’тс’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Pútzlappenm -s, - ану́чка (для чысткі чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zmywak
м. вяхотка; анучка (для мыцця посуду)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
праці́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. праціраць — працерці (у 2, 3 знач.).
2.Анучка, ёрш для працірання чаго‑н. А Цімошка драіў канал ствала, аж пот на лбе выступіў. Пасля Цімошкі Сцёпка яшчэ разы два таргануў праціркай.Хомчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rag
[ræg]
n.
ану́ча, ану́чкаf., шмато́к -ка́m., шкума́т -а́m.
•
- rags
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Мазлы́к ’анучка, якой выраўніваюць паверхню посуду’ (Сцяшк.). Спецыяльны тэрмін накшталт чэш.mazlik ’зубіла’ (шавец.), ’дошчачка для намазвання’; параўн. чэш.mazlavá hlina ’вязкая гліна’. Да ма́заць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ашмётак ’стаптаны лапаць; бясформенны кавалак гразі’ (Бяльк.), рус.бранск.асьмётак (Растаргуеў, Бранск.). Хутчэй за ўсё ад шмётка, ашмётка ’анучка, якой змятаюць са стала’ (ад сметать, этымалогія Насовіча), параўн. ашмоцце.