ашаламі́ць, -ламлю́, -ло́міш, -ло́міць; -ло́млены; зак., каго-што.
1. Задурыць галаву.
Несціханы лямант ашаламіў галаву.
2. Надта здзівіць, азадачыць, зрабіць моцнае ўражанне.
Нечаканая тэлеграма ашаламіла яго.
|| незак. ашаламля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
азада́чаны 1, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад азадачыць 1.
2. у знач. прым. Які знаходзіцца ў замяшанні, разгубленасці, замінцы; збянтэжаны. Цяпер яны стаялі каля пісьмовага стала ўсе: натапыраны Барушка, азадачаны Васіль Пятровіч, абыякавы Понтус і ціхамірная Ала. Карпаў.
азада́чаны 2, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад азадачыць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
азада́чаны I озада́ченный; см. азада́чыць I
азада́чаны II, см. абзада́чаны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
азада́чваць I несов. (приводить в недоумение) озада́чивать; см. азада́чыць I
азада́чваць II несов., см. абзада́чваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Аздзівя́ліць ’азадачыць, ударыць, стукнуць, выпіць’ (Нас.). Нас., 361, параўноўвае з адзевуліць (гл.). Гэтыя словы звязаць цяжка з прычыны цьмянага вакалізму і кантамінацыйнага словаўтварэння. Калі да дзіва, дзід (гл.), тады з адзівуліць. Параўн. абакуліць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
zakłopotać
зак.
1. занепакоіць, устурбаваць;
2. збянтэжыць; азадачыць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ćwiek
м. цвік;
ćwiek w głowie — дзівацтва;
zabić (wbić) komu ~a w głowę — задаць задачу каму; азадачыць каго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zabić
зак.
1. закалаціць;
zabić okna deskami — закалаціць вокны дошкамі;
2. забіць; знішчыць; заглушыць;
zabić wroga — забіць ворага;
zabić uczucie — забіць пачуццё;
zabić smak (zapach) — заглушыць смак (пах);
zabić czas — забіць час;
zabić nudę — разагнаць сум (нуду);
zabić komu klina (ćwieka) w głowę — задаць загадку каму; азадачыць каго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)