аднагало́сны, ‑ая, ‑ае.

Агульны, аднадушны; прыняты ўсімі ўдзельнікамі сходу, пасяджэння і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саліда́рны, -ая, -ае.

1. Які выражае сваю салідарнасць з кім-, чым-н.; аднадушны.

2. У юрыспрудэнцыі — той, хто нясе сумесную з кім-н. адказнасць.

Салідарныя адказчыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

з’ядна́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад з’яднаць.

2. у знач. прым. Дружны, аднадушны. З’яднаны калектыў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сула́дны überéinstimmend; ko¦ordiníert, gut ábgestimmt; éinhellig (аднадушны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

überéinstimmend a зго́дны, аднаду́шны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinträchtig a аднаду́шны, дру́жны, зго́дны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

jednomyślny

jednomyśln|y

аднадушны, аднагалосны;

~a zgoda — аднагалосная згода

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

éinhellig a аднагало́сны, аднаду́шны

2) адзі́ны, цэ́ласны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unanimous

[juˈnænɪməs]

adj.

аднаду́шны, дру́жны, аднагало́сны

He was elected by a unanimous vote — Ён быў вы́браны аднагало́сна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éinheitlich a

1) адзі́ны, уніфікава́ны

2) аднаду́шны

3) аднаста́йны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)