адра́джваць

‘адгаворваць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адра́джваю адра́джваем
2-я ас. адра́джваеш адра́джваеце
3-я ас. адра́джвае адра́джваюць
Прошлы час
м. адра́джваў адра́джвалі
ж. адра́джвала
н. адра́джвала
Загадны лад
2-я ас. адра́джвай адра́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адра́джваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

dissuade

[dɪˈsweɪd]

v.t.

адгаво́рваць; адра́йваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ábreden vt адгаво́рваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адгаво́рвацца несов.

1. отгова́риваться, отде́лываться (слова́ми);

2. страд. отгова́риваться; см. адгаво́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

deter

[dɪˈtɜ:r]

v.t. -terred, -terring

1) паўстры́мваць; адпу́жваць

2) адгаво́рваць

3) перашкаджа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

узду́мацца, ‑аецца; безас. зак.

Нечакана, раптам прыйсці ў галаву, захацецца. [Яраш] не разумеў самога сябе — чаму раптам уздумалася адгаворваць сябра ад такой пачэснай і высакароднай справы? Шамякін. [Хлапчуком] проста хацелася пабегаць па маёнтку там, дзе ўздумаецца. Пальчэўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Разба́яць ’забаўляць’ (Федар.), разба́іваць ’займацца пустымі размовамі’, ’разносіць звесткі аб чым-небудзь’ (Нас.), ’весці размову’ (Бяльк.), разба́іцца ’разгаварыцца’, ’доўга гаварыць’ (Нас.), рус. дыял. разба́ять, разба́ивать ’балбатаць, размаўляць пра пустое’, ’адгаворваць’, ’забаўляць’, ’расхвальваць’, разба́йка ’балбатня, пустаслоўе’. Ад раз- і ба́яць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

odradzać

I незак. komu co

адгаворваць каго ад чаго

II незак.

адраджаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

persuade

[pərˈsweɪd]

v.

1) перако́нваць

2)

а) (into) угаво́рваць, намаўля́цьна што; схіля́ць да чаго́

б) (from, out of) адгаво́рваць ад чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

odwodzić

незак.

1. адводзіць;

odwodzić kogo na bok — адводзіць каго ўбок;

2. адгаворваць;

odwodzić kogo od zamiaru — адгаворваць каго ад намеру;

2. узводзіць;

odwodzić kurek od strzelby — узводзіць курок стрэльбы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)