апелява́ць

(лац. appellare)

1) абскарджваць прыгавор суда ў вышэйшай інстанцыі;

2) звяртацца да каго-н. дзеля падтрымкі (напр. а. да грамадскай думкі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ánfechten* vt

1) аспрэ́чваць, апратэсто́ўваць, абска́рджваць

2) высок. спакуша́ць

3) турбава́ць;

das ficht mich gar nicht an гэ́та мяне́ ніко́лькі не турбу́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

appeal​2 [əˈpi:l] v.

1. апелява́ць; абска́рджваць;

appeal against the judge’s decision абска́рдзіць рашэ́нне суддзі́

2. прыця́гваць; падаба́цца; імпанава́ць;

His courage appealed to her. Ёй падабалася яго смеласць.

3. звярта́цца, закліка́ць;

I appeal to you to help them. Я заклікаю вас дапамагчы ім;

She appealed to him for mercy. Яна прасіла ў яго літасці.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)