абраза́нне, -я, н.

1. гл. абрэзаць.

2. Рэлігійны абрад у яўрэяў і мусульман, звязаны з выдаленнем крайняй плоці ў хлопчыкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наабраза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і наабрэ́зваць, -аю, -аеш, -ае; зак., чаго.

Абрэзаць вялікую колькасць чаго-н.

Н. галін.

Н. мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абраза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абрэзаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абрэ́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абрэзаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абкро́іць

‘абрэзаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абкро́ю абкро́ім
2-я ас. абкро́іш абкро́іце
3-я ас. абкро́іць абкро́яць
Прошлы час
м. абкро́іў абкро́ілі
ж. абкро́іла
н. абкро́іла
Загадны лад
2-я ас. абкро́й абкро́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час абкро́іўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

обкромса́ть сов., разг. абрэ́заць, мног. паабраза́ць, паабрэ́зваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абрэ́заны обре́занный; остри́женный, обстри́женный; поре́занный; см. абрэ́заць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абрэ́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. абрэзваць — абрэзаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адро́стак, -тка, мн. -ткі, -ткаў, м.

1. Малады парастак, пучок расліны, які расце ад сцябла або кораня.

Абрэзаць адросткі.

Пасадзіць а.

2. Адгалінаванне якога-н. органа.

А. сляпой кішкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абрэ́зка, ‑і, ДМ ‑зцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. абрэзваць — абрэзаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)