обреза́ть несов., в разн. знач. абраза́ць, абрэ́зваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обстрига́ть несов. (волосы, шерсть) абстрыга́ць; (ногти) абраза́ць, абрэ́зваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

prune​2 [pru:n] v.

1. абраза́ць, падраза́ць галі́ны

2. спрашча́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

obrzeżać

незак. абразаць, апраўляць; аблямоўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

абраза́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абразаць — абрэзаць.

2. Рэлігійны абрад у яўрэяў і некаторых іншых народаў, які зводзіцца да адразання крайняй плоці мужчынскага члена.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

scalp​2 [skælp] v.

1. скальпава́ць; абраза́ць ко́ратка валасы́

2. рэ́зка крытыкава́ць (каго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

truncate

[ˈtrʌŋkeɪt]

v.t.

адраза́ць, абраза́ць; скарача́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Сынкава́ць ’абразаць непатрэбныя галінкі з табаку, памідораў’ (Сцяшк.). Ад пасынкаваць ’тс’ (гл. пасынак 2) з адсячэннем першага складу пад уплывам сын, сынок.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

клі́па

(шв. klippa = абразаць нажніцамі)

манета, чаканеная круглым штэмпелем на металічных чатырох-, шасці- і васьмівугольных пласцінах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

truncate [trʌŋˈkeɪt] v. fml

1. усяка́ць, абраза́ць, абрэ́зваць; адсяка́ць верхаві́ну

2. скарача́ць (прамову, артыкул і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)