przeliczyć się

зак.

1. аблічыцца;

2. пралічыцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

обче́сться прост. аблічы́цца;

◊

раз, два и обчёлся раз, два і аблічы́ўся, раз, два і ўсё.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

verréchnen

1. vt

1) зрабі́ць разлі́к, разлі́чваць

2) (j-m) разлічы́цца (за што-н., з кім-н.)

2. ~, sich аблічы́цца, пралічы́цца, памылі́цца ў разлі́ках

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wirt m -(e)s, -e

1) гаспада́р;

den ~ máchen выступа́ць у я́касці гаспадара́

2) карчма́р;

◊

die Réchnung óhne den ~ máchen памылі́цца ў разлі́ках, аблічы́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

просчита́ть сов.

1. (пересчитать) пералічы́ць; (подсчитать) падлічы́ць; (посчитать) палічы́ць;

просчита́ть до ста палічы́ць да ста;

2. (сделать ошибку в счёте) аблічы́цца (на што);

касси́р просчита́л два́дцать ты́сяч рубле́й касі́р аблічы́ўся на два́ццаць ты́сяч рублёў;

3. (какое-то время) пралічы́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)