назавя́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Завязаць вялікую колькасць чаго‑н. Назавязваць вузлоў на вяроўцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

назмо́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Матаючы, адвіць нейкую колькасць чаго‑н. Назмотваць нітак са шпулек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; ‑куём, ‑куяце; зак., чаго.

Нарабіць каваннем нейкую колькасць чаго‑н. Накаваць падкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накіпяці́ць, ‑пячу, ‑пяціш, ‑пяціць; зак., чаго.

Закіпяціць нейкую колькасць чаго‑н. Накіпяціць кацёл вады. Накіпяціць малака.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наперазніма́ць і напераздыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Перазняць вялікую колькасць чаго‑н. Наперазнімаць планаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напераса́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Перасадзіць у другое месца вялікую колькасць чаго‑н. Наперасаджваць кветак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыва́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што і чаго.

Разм. Дадаць для павелічэння вагі чаго‑н.; даважыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ло́на, -а, н.

1. Улонне.

2. уст. Грудзі ці чэрава жанчыны як сімвал мацярынства.

Мацярынскае л.

3. перан., чаго. Нетры зямлі, вады.

4. перан. Тое, што з’яўляецца прытулкам, прыстанішчам для каго-, чаго-н.

◊

У лона чаго, у знач. прыназ. з Р (кніжн.) — у сферу якой-н. дзейнасці.

У лона царквы.

|| прым. ло́нны, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.).

Лоннае зрашчэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ахво́тнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Той, хто мае жаданне заняцца чым-н., узяцца за якую-н. справу.

2. да каго-чаго, на што або з інф. Той, хто схільны да чаго-н., аматар чаго-н. (разм.).

А. пагаварыць.

3. на што. Той, хто хоча атрымаць, набыць што-н. (разм.).

На кнігу знайшлося многа ахвотнікаў.

|| ж. ахво́тніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ачы́сціцца, ачы́шчуся, ачы́сцішся, ачы́сціцца; зак.

1. Вызваліцца ад чаго-н., што забруджвае, закрывае што-н.; пазбавіцца чаго-н.

Неба ачысцілася ад хмар.

2. Стаць чыстым па саставе, пазбавіцца ад чужародных прымесей, бруду; стаць свежым.

Вада ачысцілася.

3. перан. Стаць чыстым у маральных адносінах, пазбавіцца ад чаго-н. заганнага.

А. ад грахоў (перан.)

|| незак. ачышча́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

|| наз. ачышчэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)