чужы́нец, ‑нца,
Чужы, нетутэйшы чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чужы́нец, ‑нца,
Чужы, нетутэйшы чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ша́ты, ‑аў;
1. Пышнае дарагое адзенне.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пране́сці, -ясу́, -ясе́ш, -ясе́; -ясём, -есяце́, -ясу́ць; -ёс, -е́сла; -ясі; -е́сены;
1. каго-што. Несучы каго-, што
2. каго-што. Несучы, прайсці з кім-, чым
3.
4. каго-што. Унесці, даставіць куды
5.
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ро́скошь
1. раско́ша, -шы
ро́скошь обстано́вки ро́скаш (бага́цце) абсталява́ння;
жить в ро́скоши жыць у раско́шы (у ро́скашы);
2. (изобилие) бага́цце, -цця
ро́скошь ю́жной приро́ды бага́цце паўднёвай прыро́ды;
◊
позво́лить себе́ ро́скошь сде́лать что́-л. дазво́ліць
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отка́зывать
1. адмаўля́ць;
отка́зывать в про́сьбе адмаўля́ць у про́сьбе;
отка́зывать себе́ в чём-л. адмаўля́ць
2. (завещать)
3. (увольнять)
отка́зывать от ме́ста звальня́ць з ме́сца (з паса́ды);
4. (о механизме) перастава́ць дзе́йнічаць; станаві́цца, псава́цца;
мото́р отка́зывает мато́р стано́віцца (псуе́цца);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ánhaben
1) насі́ць, мець пры
er hátte éinen Mántel an на ім было́ паліто́
2):
(
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verléugnen
1.
2. ~, sich здра́дзіць само́му
er ließ sich ~ ён прасі́ў сказа́ць, што яго́ няма́ (до́ма)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
doświadczyć
doświadczy|ć1. выпрабаваць, даследаваць;
2. зазнаць;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
pewność
pewnoś|ć1. упэўненасць; перакананасць;
2. надзейнасць;
3. непазбежнасць; немінучасць;
на ўсялякі выпадак
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пра́віла
○ трайно́е п. — тройно́е пра́вило;
◊ па ўсіх ~лах майстэ́рства — по всем пра́вилам иску́сства;
узя́ць
як п. — как пра́вило
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)