выдварэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выдвараць — выдварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выдзіра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выдзіраць — выдраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выдзьму́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выдзьмухваць — выдзьмухаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выду́мванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выдумваць — выдумаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкарчо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкарчоўваць — выкарчаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкарысто́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкарыстоўваць — выкарыстаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкасо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкасоўваць — выкасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкла́дванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкладваць — выкласці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкле́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выклейваць — выклеіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выклі́ньванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкліньвацца — выклініцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)