выбяга́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выбягаць — выбегчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вывалака́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывалакаць — вывалачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вывала́кванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывалакваць — вывалачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выва́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выварваць — выварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выве́дванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выведваць — выведаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выве́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывешваць — вывесіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выво́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выворваць — выараць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выву́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывуджваць — вывудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выву́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывучваць — вывучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вывучэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывучаць — вывучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)