траі́стасць, ‑і, ж.
Наяўнасць траякіх сувязей, адносін або трайнога саставу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трохто́мнік, ‑а, м.
Твор або збор твораў у трох тамах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
усынаві́цель, ‑я, м.
Той, хто ўсынавіў або ўсынаўляе каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фано́метр, ‑а, м.
Прыбор для вымярэння сілы гуку або шуму.
[Ад грэч. phōnē — гук і metreō — вымяраю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чатырохто́мнік, ‑а, м.
Твор або збор твораў у чатырох тамах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
А́ФІКС (ад лац. affixus прымацаваны),
службовая марфема, якая перадае дадатковае лексічнае і граматычнае значэнне слова або вызначае адносіны слова да інш. слоў у сказе. Да афіксаў адносяцца: флексія, або канчатак, — вызначае граматычную форму слова і служыць для сувязі з інш. словамі ў сказе; прэфікс, або прыстаўка (перад коранем), суфікс (пасля кораня), конфікс (з абодвух бакоў кораня), постфікс (пасля суфікса ці флексіі) — служаць для ўтварэння новых слоў або формаў слова; інтэрфікс — выкарыстоўваецца для злучэння пэўных марфем у слове.
Л.І.Бурак.
т. 2, с. 132
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НЕНАПАДЗЕ́ННЯ ПРЬІНЦЫГІ,
адзін з асноўных прынцыпаў міжнар. права, які азначае недапушчальнасць развязвання вайны або інш. выкарыстання ўзбр. сіл адной дзяржавы супраць другой па якіх бы то ні было меркаваннях эканам. або паліт. характару. Прытрымліваючыся Н.п., дзяржава практычна праводзіць палітыку мірнага суіснавання. Н.п. замацаваны Статутам ААН, які абавязвае ўсе дзяржавы — члены ААН устрымлівацца ў міжнар. адносінах ад пагрозы сілай або яе прымянення супраць тэр. недатыкальнасці або паліт. незалежнасці любой дзяржавы, так і якім-н. іншым спосабам, несумяшчальным з мэтамі міжнар. супольнасці.
І.М.Таніева.
т. 11, с. 285
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
astringent2 [əˈstrɪndʒənt] adj.
1. вя́жучы; які́ спыняе кроў
2. крыты́чны, рэ́зкі (пра словы, каментарый)
3. рэ́зкі (пра смак або пах)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
cadet [kəˈdet] n. кадэ́т; малады́ чалаве́к, які́ прахо́дзіць падрыхто́ўку, каб стаць паліцэ́йскім або́ афіцэ́рам узбро́еных сіл;
a cadet corps кадэ́цкі ко́рпус
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
clout2 [klaʊt] v.
1. infml мо́цна ўда́рыць (рукой або кулаком); даць апляву́ху/по́ўху
2. infml мо́цна біць па мячы́ (бейсбол)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)