выву́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывучваць — вывучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вывучэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывучаць — вывучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вывя́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывяльваць — вывяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выга́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выгачваць — выгаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адхіна́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адхінаць — адхінуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адціра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адціраць — адцерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адціска́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адціскаць — адціснуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адцясне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адцясняць — адцясніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адча́л, ‑у, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адчальваць — адчаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адча́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адчальваць — адчаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)