набрака́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. набракаць — набракнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набуха́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. набухаць — набухнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навадне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. навадняць — навадніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наваско́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. наваскоўваць — наваскаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навіва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. навіваць — навіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наві́нчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. навінчваць — навінціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагнята́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. нагнятаць — нагнясці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

награба́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. награбаць — нагрэбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надаку́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. надакучваць — надакучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надбудо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. надбудоўваць — надбудаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)