zapełnić się

зак. запоўніцца;

zapełnić się po brzegi — цалкам запоўніцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

en bloc [ˌɒˈblɒk] adv. франц. ра́зам, ца́лкам; о́птам;

They all resigned en bloc. Яны падалі ў адстаўку ўсе разам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ГІПЕРБАЛІ́ЧНЫ ПАРАБАЛО́ІД,

незамкнутая нецэнтральная паверхня 2-га парадку. Праз кожны пункт гіпербалічнага парабалоіда праходзяць 2 прамыя (прамалінейныя ўтваральныя), якія цалкам ляжаць на яго паверхні, г. зн. гіпербалічны парабалоід з’яўляецца лінейчастай паверхняй, утворанай дзвюма сем’ямі прамых. Гл. таксама Парабалоід.

т. 5, с. 255

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

по́ўнасцю нареч.

1. (без изъятий) по́лностью, сполна́;

2. (во всех отношениях) соверше́нно, по́лностью, целико́м, вполне́;

п. зго́дзен — по́лностью (целико́м, вполне́) согла́сен;

ца́лкам і п. — целико́м и по́лностью

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

völlig

1. a по́ўны, абсалю́тны, канчатко́вы

2. adv по́ўнасцю, ца́лкам, зусі́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

соверше́нно нареч. зусі́м, ца́лкам;

соверше́нно глухо́й зусі́м глухі́;

соверше́нно разде́тый зусі́м раздзе́ты;

соверше́нно ве́рно зусі́м пра́вільна;

соверше́нно всё усё чы́ста.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sheerly

[ˈʃɪrli]

adv.

абсалю́тна; ца́лкам; зусі́м; про́ста

sheerly out of curiosity — про́ста зь ціка́васьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

perfectly

[ˈpɜ:rfɪktli]

adv.

1) ве́льмі до́бра, выда́тна; даскана́ла

2) ца́лкам, ве́льмі дакла́дна; беззага́нна; зусі́м

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

паля́рны, -ая, -ае.

1. Які мае адносіны да полюса (у 1 і 2 знач.), звязаны з дзейнасцю на полюсе, каля полюса.

П. клімат.

Палярная станцыя.

Палярныя групы атамаў.

2. перан. Цалкам супрацьлеглы каму-, чаму-н. (кніжн.).

Палярныя погляды.

3. Звязаны з наяўнасцю дадатных ці адмоўных зарадаў (спец.).

Палярныя групы атамаў.

|| наз. паля́рнасць, -і, ж. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аста́так, -тку, мн. -ткі, -ткаў, м.

1. Частка чаго-н., якая засталася нявыкарыстаная; рэшта.

А. матэрыі.

Астаткі абеду.

2. мн. Тое, што яшчэ збераглося, уцалела.

Расло некалькі бяроз — астаткі даўнейшых прысад.

3. мн. Адходы якога-н. вытворчага працэсу.

Нафтавыя астаткі.

4. Апошняя частка, астача чаго-н.

А. адпачынку.

А. жыцця.

Да (без) астатку — поўнасцю, цалкам.

|| прым. аста́ткавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)