Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
awe
[ɔ]1.
n.
вялі́кі страх і зьдзіўле́ньне, страх і глыбо́кая паша́на, захапле́ньне n.
to be in awe of — мець глыбо́кую паша́ну да каго́, быць у захапле́ньні
2.
v.t.
напаўня́ць стра́хам і глыбо́кай паша́най
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
creepy[ˈkri:pi]adj.infml жу́дасны, жахлі́вы, стра́шны; які́ выклікае стра́х;
a creepy story апавяда́нне, ад яко́га маро́з па ску́ры/спі́не ідзе́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
страхата́ж.разм..
1.гл.страх;
2. (пагроза) Gefáhr f -; Bedróhung f -;
3.прысл. (вельмі) sehr, schrécklich, fúrchtbar
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Таро́піцца ’ўглядацца’ (ганц., Ск. нар. мовы), таро́піць ’утаропліваць (вочы)’ (ТСБМ, Нар. Гом.) звязана з торап ’сполах, перапуд, страх’, першапачаткова ’глядзець са страхам, застыўшы ад нечаканасці’. Гл. тарапіцца2, утаропіцца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прыкава́цьсов., в разн. знач. прикова́ть;
п. вя́зня — прикова́ть у́зника;
страх ~ва́ў яго́ да ме́сца — страх прикова́л его́ к ме́сту;
хваро́ба ~ва́ла яго́ да ло́жка — боле́знь прикова́ла его́ к посте́ли;
п. да сябе́ агу́льную ўва́гу — прикова́ть к себе́о́бщее внима́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гідрафо́бнасць
(ад гідра- + гр. phobos = страх)
няздольнасць некаторых рэчываў, матэрыялаў змочвацца вадой (напр. парафінаў, тлушчаў, некаторых пластмас).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ксенафо́бія
(ад гр. ksenos = чужы + -фобія)
1) неадчэпны страх перад незнаёмымі асобамі;
2) боязь усяго незнаёмага, малавядомага.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
па́ніка
(фр. panique, ад гр. panikos = раптоўны)
раптоўны непераадольны страх, які ахоплівае аднаго чалавека або многіх людзей.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АФІНАГЕ́НАЎ (Аляксандр Мікалаевіч) (4.4.1904, г. Скопін Разанскай вобл., Расія — 29.10.1941),
рускі драматург. Скончыў Маскоўскі ін-т журналістыкі (1924). Для ранніх твораў характэрны меладраматызм, спрошчанасць і схематызм вобразаў. Вастрынёй праблематыкі, глыбінёй псіхал. аналізу вызначаюцца п’есы, створаныя ў 1920—30-я г. («Дзівак», «Страх», «Далёкае», «Салют, Іспанія!» і інш.). Развіваў жанр сац.-псіхал. драмы і лірычнай камедыі. Яго стыль адметны спалучэннем публіцыстычнасці і лірызму. У п’есах «Маці сваіх дзяцей» (паст. 1939), «Машачка» і «Напярэдадні» (паст. 1941) сац.-філас. і маральна-этычныя праблемы.