АГУЛЬНАНАРО́ДНАЯ МО́ВА агульнавядомая, зразумелая ўсім носьбітам, шырокаўжывальная ў размоўнай паўсядзённай практыцы, не абмежаваная якімі-н. стылямі разнавіднасць нацыянальнай мовы. Бел. агульнанародная мова ўключае найб. ужывальныя моўныя сродкі (у першую чаргу лексічныя), пашырана на ўсёй тэр. Беларусі. У сучасным грамадстве ролю агульнанароднай мовы выконвае бел. літаратурная мова, якая служыць агульнанац. сродкам моўных зносін. Сучасная бел. літ. мова (асабліва яе размоўная разнавіднасць) як агульнанародная мова, у адрозненне ад тэрытарыяльных (дыялект) і сацыяльных (сацыяльны дыялект, арго) разнавіднасцяў, з’яўляецца зразумелай для ўсіх беларусаў і служыць сродкам моўнага адзінства нацыі.
А.А.Лукашанец.
т. 1, с. 88
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НОТАБЕ́НА (ад лац. nota bene заўваж добра),
знак 
ці N.B. на палях кнігі, дакумента і да т.п., які служыць для таго, каб звярнуць увагу на гэтае месца ў тэксце.
т. 11, с. 381
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
спра́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.
Засцежка, што змацоўвае канцы чаго-н. (у вопратцы) і служыць упрыгажэннем.
Пояс з бліскучай спражкай.
|| прым. спра́жкавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прапускны́, -а́я, -о́е.
Які служыць для пропуску, праходу куды-н.
П. пункт. П. білет.
○
Прапускная здольнасць — магчымасць у вызначаны тэрмін абслужыць, перавезці каго-, што-н. у максімальнай колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прэцэдэ́нт, -у, М -нце, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).
Выпадак, які служыць прыкладам, апраўданнем для падобных выпадкаў у будучым.
Гэты ўчынак не мае прэцэдэнтаў у мінулым.
Павучальны п.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абслужы́ць, ‑служу, ‑служыш, ‑служыць.
Зак. да абслугоўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
межава́льны, ‑ая, ‑ае.
Які служыць для межавання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыслужы́ць, ‑служу, ‑служыш, ‑служыць.
Зак. да прыслужваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спрынцо́вачны, ‑ая, ‑ае.
Які служыць для спрынцавання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
По́слуга ’прыслуга, наймічка’ (Бяльк.), параўн. укр. послуга ’служба, паслуга’, польск. posługa ’выкананне задання гаспадара’ і ’служка, чэлядзь, прыслуга’, славац. posluhovaľ ’працаваць прыслугай, гувернанткай’, славен. poslužiti ’служыць, абслужыць’. Да служыць (гл.), як прыслуга ад прыслужваць. Няясным застаецца словаўтварэнне з націскной прыстаўкай по-.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)