◊ па пратапта́най даро́жцы — по проторённой доро́жке;
крыва́я д. — крива́я доро́жка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ры́ба, -ы, мн. -ы, рыб, ж.
1. Вадзяная пазваночная жывёліна з канечнасцямі ў выглядзе плаўнікоў, якая дыхае жабрамі.
Касцявыя рыбы.
Драпежная р.
Рачная, марская р.
Біцца як р. аб лёд (пакутліва шукаць выйсце з цяжкага становішча; разм.). Адчуваць сябе дзе-н. як р. ў вадзе (натуральна, проста, добра; разм.). У каламутнай вадзе рыбу лавіць (перан.: мець выгаду, карыстаючыся няяснасцю абставін; разм., неадабр.).
2. Частка тушы (тушкі) такой жывёліны, якая ўжыв. ў ежу.
Смажаная, вэнджаная, салёная р.
Р. пад марынадам.
|| памянш.ры́бка, -і, ДМ -бцы, мн. -і, -бак, ж. (ласкавы зварот да жанчыны, дзіцяці; разм.).
|| прым.ры́бны, -ая, -ае іры́бін, -а (да 1 знач.).
Рыбная лоўля.
Рыбная прамысловасць.
Рыбныя катлеты.
Рыбны дзень (у які гатуюцца рыбныя, а не мясныя стравы). Рыбіна луска.
Рыбін тлушч (вадкі тлушч з печані трасковых рыб).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
permit
1.[pərˈmɪt]
v.t.
дазваля́ць
Permit me to explain — Дазво́льце мне вы́тлумачыць
it is permitted — Дазво́лена
2.[ˈpɜ:rmɪt]
n.
1) пісьмо́вы дазво́л
a permit to fish or hunt — афіцы́йны дазво́л лаві́ць ры́бу або́ палява́ць
2) дазво́л -у (наагу́л) m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gin
I[dʒɪn]
n.
джын -у m.
II[dʒɪn]1.
n.
1) баво́ўнаачышча́льная машы́на
2) калаўро́т -а m., лябёдка f. (машы́на)
3) сіло́n., сіло́к -ка́m., па́стка f.
2.
v.t.
1) ачышча́ць баво́ўну
2) лаві́ць сіло́м (пту́шак, жывёлін)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ködernvt
1) зава́біць, прыва́біць; злаві́ць на ву́ду;
er ließ sich nicht ~ ён не папа́ўся на ву́ду [на кручо́к]
2) прына́джваць; наса́джваць на ву́ду;
Físche mit Régenwürmern ~лаві́ць ры́бу на чарвяка́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
б) падчапля́ць, лаві́ць на ву́дачку каго́ (напр. му́жа)
4) Sl. кра́сьці
3.
v.i.
1) зашчапля́цца на кручо́к (ве́сьніцы і пад.)
2) выгіна́цца (пра раку́)
•
- by hook or by crook
- hook up
- off the hook
- Hook it!
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
trap
[træp]1.
n.
1) сіло́n., па́стка f.
2) Figur. по́дступ -у m., па́стка f.
3) Sl. го́рла n.
Shut your trap! — Заткні́ гло́тку!
2.
v.t. (-pp-)
1) лавіць у сіло́або́ па́стку
2) настаўля́ць сіло́, па́стку
•
- traps
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БАБЁР (Castor fiber),
млекакормячая жывёла атр. грызуноў. Пашыраны ў Еўразіі і Паўн. Амерыцы, дзе жыве другі від — бабёр канадскі. На Беларусі трапляецца амаль усюды. Ахоўваецца. Трымаецца старыцаў, рэк з павольным цячэннем, азёраў з багатай прыбярэжнай расліннасцю.
Даўж. цела каля 100 см, хваста да 34 см, маса да 30 кг. Тулава тоўстае, масіўнае, ногі кароткія, пяціпальцыя, заднія з плавальнымі перапонкамі. Хвост пляскаты (шыр. да 15 см), укрыты буйнымі рагавымі шчыткамі. Поўсць густая, шаўкавістая, з доўгімі восцевымі валасамі і густым пухам. Жыве сем’ямі. Добра плавае і нырае. Рые норы, будуе хаткі, запруды. Корміцца карэнішчамі травяністых раслін, карой і маладымі галінкамі лазы, асіны і інш. Нараджае 1—5 бабранят. Каштоўны: выкарыстоўваецца футра і бабровы струмень.
У мінулым важны аб’ект палявання, абмену і гандлю на Беларусі. Косці бабра выяўлены пры раскопках гарадзішчаў 6—12 ст. на тэр. рэспублікі і сумежных раёнаў Смаленшчыны. Вядомы граматы 14—16 ст., выдадзеныя манастырам і прыватным асобам на ўгоддзі з бабровымі гонамі (месцы адлову бабра) каля Полацка, Маладзечна, в. Трасцянец (Мінскі р-н), Слуцка і інш. За карыстанне гонамі насельніцтва плаціла падаткі. Статут ВКЛ 1588 забараніў лавіць баброў у чужых уладаннях, трывожыць у месцах пасялення, весці ворыва, высечку кустоў, сенакос паблізу бабровых гнёздаў. Наглядам за бабровымі гонамі і іх аховай займалася спец. катэгорыя сялян-слуг (гл.Баброўнікі). У 18 ст. бабёр — звычайны звер толькі на Бярэзіне, Прыпяці, Піне, Ясельдзе, Свіслачы. На пач. 20 ст. бабёр амаль знік, невял. паселішчы засталіся толькі ў маладаступных для чалавека мясцінах на Бярэзіне, Сажы і Нёмане. Для аднаўлення і павелічэння запасаў у 1925 створаны Бярэзінскі запаведнік.