лексіко́н м.

1. (слоўнік) Léxikon n -s, -ka або -ken; Wörterbuch n -s, -bücher;

2. лінгв. (запас слоў і выразаў) Wórtschatz m -es, Spráchschatz m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

áufarbeiten

1. vt

1) дарабля́ць (працу); зрасхо́даваць (запас); ліквідава́ць (запазычанасць)

2) абнаўля́ць

2. ~, sich з намага́ннем падня́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ДАНЖО́Н (франц. donjon),

галоўная шмат’ярусная вежа феад. замка, якая служыла месцам апошняй абароны і сховішчам пры нападзе ворага. Адначасова была назіральным і камандным пунктам у часы ваен. дзеянняў, магла выконваць функцыі аўтаномнай цытадэлі, дзе захоўваўся запас правіянту, ваен. рыштунку. Д. ў Еўропе будавалі ў 9—10 ст., пазней вядомы ўсюды, у т. л. на мусульм. усходзе і ў Закаўказзі На Беларусі былі пашыраны ў 13—17 ст. Вядомы Д. ў Брэсце, Тураве, Гродне, Навагрудку, Полацку, Шклове і інш. Уцалела вежа-данжон у Камянцы (гл. Камянецкая вежа).

Д. размяшчаліся пры гал. браме, непасрэдна каля ўезда ў замак або ў цэнтры ўмацаванняў. У плане маглі быць круглыя, авальныя, прамавугольныя, шматвугольныя. Стральба вялася праз байніцы, разлічаныя на кругавую абарону, з баявых балконаў, верхніх баявых пляцовак з-за зубцоў і праз машыкулі.

Літ.:

Ткачоў М.А. Абарончыя збудаванні заходніх зямель Беларусі XIII—XVIII стст. Мн., 1978.

М.​А.​Ткачоў.

Данжон.

т. 6, с. 38

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

падкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; ‑куём, ‑куяце; зак., каго-што.

1. Падбіць падкову, падковы. Паглядзі, ужо гатовы Коням новыя падковы. Толькі коней прывялі — Падкавалі кавалі. Шушкевіч. // Разм. Набіць знізу жалезную палосу, пласцінкі (на абцасы, палазы саней і пад.). Падкаваць сані.

2. перан. Разм. Падрыхтаваць да чаго‑н., даць неабходны запас ведаў, звестак. Падкаваць навукова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэмабіліза́цыя

(фр. démobilisation)

1) звальненне з вайсковай службы ў запас;

2) перавод узброеных сіл і народнай гаспадаркі з ваеннага становішча на мірнае;

3) перан. аслабленне актыўнасці, гатоўнасць да выканання якіх-н. задач.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Сушы́ць ’рабіць сухім’, ’нарыхтоўваць у запас, высушваць’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Ласт., Стан., ТС, Сл. ПЗБ). Укр. суши́ти, рус. суши́ть, польск. suszyć, в.-луж. sušić, н.-луж. sušyś, чэш. sušit, славац. sušiť, серб.-харв. су́шити, ст.-слав. соушити і г. д. Прасл. *sušiti ад *suchъ ’сухі’ (Махэк₂, 591). Борысь (588) мяркуе, што гэта першапачаткова быў каўзатыў да прасл. *sъchnǫti ’сохнуць’, на які пазней налажыўся адыменны (ад *suchъ) дзеяслоў.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

store​1 [stɔ:] n.

1. запа́с, рэзе́рв;

a store of money сабра́ныя гро́шы, зберажэ́нні;

lay in stores of smth. рабі́ць запа́сы, запаса́цца;

a store of impressions мно́ства ўра́жанняў;

stores of learning вялі́кія ве́ды, эруды́цыя

2. pl. stores запа́сы, прыпа́сы, матэрыя́льныя сро́дкі; маёмасць;

war stores боепрыпа́сы

3. склад, схо́вішча

4. кра́ма, магазі́н;

a department store універма́г;

patronize a store быць пастая́нным пакупніко́м яко́га-н. магазі́на

5. запаміна́льнае ўстро́йства, накапля́льнік (камп’ютара)

♦

be in store for smb. : What is in store for me? Што чакае мяне ў будучым? keep smth. in store трыма́ць што-н. у запа́с, на бу́дучае;

store is no sore ≅ ма́слам ка́шы не змарну́еш, запа́с бяды́ не чы́ніць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hoarding

I [ˈhɔrdɪŋ]

n.

1) зьбіра́ньне, назапа́шваньне n.

2) запа́с -у m., назапа́шанае n.

II [ˈhɔrdɪŋ]

n., Brit.

1) часо́вы плот

2) до́шка для абве́стак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

untouchable

[ʌnˈtʌtʃəbəl]

1.

adj.

1) недатыка́льны

2) непару́шны, некрана́льны (запа́с)

2.

n.

1) асо́ба з найніжэ́йшай ка́сты

2) Figur. падо́нак грама́дзтва, па́рыя -і m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падрыхто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падрыхтоўваць — падрыхтаваць і падрыхтоўвацца — падрыхтавацца.

2. Пэўны запас ведаў, вопыту, навыкаў, атрыманых у працэсе навучання, практычнай дзейнасці. Прыйсці ў інстытут з добрай падрыхтоўкай.

•••

Артылерыйская падрыхтоўка — інтэнсіўны абстрэл варожых пазіцый з гармат перад наступленнем.

Пазавайсковая падрыхтоўка — ваенная падрыхтоўка, якая праводзіцца не ў ваенных часцях, падраздзяленнях.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)