ЛІГУ́РЫЯ (Liguria),

вобласць на Пн Італіі, на ўзбярэжжы Генуэзскага зал. Лігурыйскага мора. Пл. 5,4 тыс. км2. Нас. каля 2 млн. чал. (1995). Уключае правінцыі Генуя, Імперыя, Савона, Спецыя. Адм. ц. і прамысл. вузел — Генуя. Большую ч. тэрыторыі займаюць Лігурыйскія Апеніны (выш. да 1803 м) і Прыморскія Альпы. Па ўзбярэжжы вузкая перарывістая раўніна з міжземнаморскім кліматам. Ападкаў 500—1000 мм за год. Буйны прамысл. раён. Развіты чорная і каляровая металургія, суднабудаванне, вытв-сць цеплавозаў, гідратурбін, дызель-матораў, катлоў, электраабсталявання, нафтаперапрацоўка, хім., цэм., тэкст., харч., дрэваапр., гарбарна-абутковая прам-сць. У прыбярэжнай зоне высокатаварнае вінаградарства, пладаводства, вырошчванне аліў, ранняй агародніны, кветак. У гарах — пашавая жывёлагадоўля. Узбярэжжа — важны курортны раён. Транспарт чыгуначны, аўтамабільны, марскі. Важнейшыя парты: Генуя, Савона, Спецыя.

т. 9, с. 248

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЖЭ́МЧУГ (слова кіт. паходжання),

перл, цвёрдыя вапняковыя ўтварэнні перламутравага рэчыва шарападобнай ці няправільнай формы ўнутры ракавін некаторых малюскаў (марскіх і прэснаводных). Складзены пераважна з вуглякіслага кальцыю (араганіту). Колер белы, ружовы, жаўтаваты, іншы раз чорны, шэры, карычневы. Бляск характэрны перламутравы, вясёлкавы. Памеры ад мікраскапічных да галубінага яйца. Утвараецца ў выніку раздражнення мантыі малюска якім-н. чужародным целам (пясчынкай, паразітам і інш.). Здабыча марскога Ж. вядзецца ў Чырвоным м., Персідскім зал., каля берагоў Аўстраліі, Японіі і інш. Прэснаводны Ж. здаўна здабывалі ў Кітаі, Расіі, Германіі, Шатландыі. У 20 ст. вельмі пашырана штучнае вырошчванне Ж. (пераважна ў Японіі). Выкарыстоўваецца ў ювелірнай справе (каралі, брошкі, пярсцёнкі, жамчужнае шыццё), нярэдка ў спалучэнні з каштоўнымі металамі і камянямі.

У.Я.Бардон.

Вышыўка жэмчугам адзення мітрапаліта Аляксея. 1364. Фрагмент.

т. 6, с. 478

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІЗМІ́Т (Izmit),

Каджаэлі, горад на ПнЗ Турцыі, адм. ц. іля Каджаэлі. 257 тыс. ж. (1990). Порт у Ізміцкім зал. Мармуровага м. Праз І. праходзяць чыгунка і аўтадарога Анкара—Стамбул. Прам-сць: цэлюлозна-папяровая, нафтаперапр., нафта-хім., гумавая; аўтазборка. Музей. Захаваліся рэшткі візант. крэпасці.

Засн. ў 264 да н.э. царом Нікамедам I як сталіца Віфініі (пад назвай Нікамедыя). Зручная гавань забяспечыла росквіт горада да войнаў Мітрыдата VI Еўпатара з Рымам (89—84, 83—22, 74—64 да н.э.), калі горад быў зруйнаваны. Рэзідэнцыя рым. імператараў Дыяклетыяна і Канстанціна (Вялікага). Нягледзячы на разбурэнні ў выніку землетрасення і нападаў готаў у 4 ст. н.э. лічыўся адным з прыгажэйшых гарадоў свету. У сярэднія вякі страціў сваё значэнне. Тут скончыў самагубствам Ганібал, месца нараджэння гісторыка Арыяна.

т. 7, с. 181

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

брані́равацца, ‑руецца; незак.

Зал. да брані́раваць.

бранірава́цца, ‑ру́ецца; незак.

Зал. да бранірава́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зрабі́цца

1. (стаць) wrden;

надво́р’е зрабі́лася дрэ́нным das Wtter ist schlecht gewrden;

2. зал. стан gemcht wrden, getn wrden; hrgestellt wrden, gebstelt wrden, gebut wrden; erfüllt wrden;

рабо́та зрабі́лася die rbeit wrde gemcht [erfüllt]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ма́зацца

1. (лякарствам) sich inschmieren;

2. разм. (брудзіць, пэцкаць) schmeren vi;

3. разм. (брудзіцца, пэцкацца) sich beschmtzen, sich beschmeren;

4. разм. (пра твар, губы) sich schmnken, sich nmalen;

5. зал. стан bestrchen wrden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сто́чвацца 1, ‑аецца; незак.

Зал. да сточваць ​1.

сто́чвацца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да сточваць ​2.

сто́чвацца 3, ‑аецца; незак.

Зал. да сточваць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аса́джвацца 1, ‑аецца; незак.

1. Незак. да асадзіцца.

2. Зал. да асаджваць ​1.

аса́джвацца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да асаджваць ​2.

аса́джвацца 3, ‑аецца; незак.

Зал. да асаджваць ​3.

аса́джвацца 4, ‑аецца; незак.

Зал. да асаджваць ​4.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ста́віццаII зал. стан

1. gestllt wrden;

2. (будавацца) gebut [errchtet] wrden; entsthen* vi (s);

3. тэатр. ufgeführt wrden;

4. (у гульні) gestzt wrden;

гэ́та Вам ста́віцца ў віну́ das wird hnen als Schuld ngerechnet [zur Last gelgt]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аса́джаны 1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асадзіць ​1.

аса́джаны 2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асадзіць 2.

аса́джаны 3, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асадзіць ​3.

аса́джаны 4, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад асадзіць ​4.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)