bump​3 [bʌmp] adv. мо́цна, з шу́мам;

He went bump into the door. Ён урэзаўся ў дзверы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

knock​1 [nɒk] n.

1. стук;

a knock at/on the door стук у дзве́ры

2. удар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

timber​2 [ˈtɪmbə] v. абшыва́ць дрэ́вам;

The door was timbered with oak. Дзверы былі абшыты дубовымі дошкамі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unhinge [ʌnˈhɪndʒ] v.

1. здыма́ць дзве́ры з заве́саў

2. хвалява́ць, засмуча́ць;

His mind is unhinged. Ён звар’яце́ў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

іглі́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., што.

Разм. Змацоўваць з дапамогай ігліцы (у 3 знач.). Іглічыць дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лістано́сец, ‑носца, м.

Тое, што і пісьманосец. Раптам — стук у дзверы. Падыходжу. Госць жаданы. Лістаносец. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ля́мец, ‑мцу, м.

Тоўсты, шчыльны матэрыял, звалены з шэрсці, воўны. Абабіць дзверы лямцам. Падшыць валёнкі лямцам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўрасчы́нены, ‑ая, ‑ае.

Не зусім расчынены, напалову расчынены. Праз налаўрасчыненыя дзверы зямлянкі даходзілі.. жаночыя галасы. Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Раз’яш́чыць ’расчыніць (пра дзверы)’ (Ян.), ’расчыніць насцеж’ (Жыв. сл.), разья́шчыць ’расчыніць (дзверы, акно)’ (З нар. сл.). Экспрэсіўнае ўтварэнне цьмянага паходжання. Магчыма, роднаснае да яшчык (гл.), параўн. больш ранняе польск. дыял. jaszcz ’пасудзіна, выдзяўбаная з дрэва’ (адносна яго гл. Саднік-Айцэтмюлер, 1, 33; Банькоўскі, 1, 577), што, аднак, не тлумачыць семантыку слова. Семантычна бліжэй н.-луж. jašk ’адтуліна ў жаку’, што ўзводзіцца да прасл. *askъ (Трубачоў, ЭССЯ, 1, 81), якія таксама не маюць надзейнай этымалогіі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

не́хта, не́кага, не́каму, не́кага, не́кім, аб не́кім, займ. неазнач.

1. Невядома хто, нейкі чалавек.

Н. стукаў у дзверы.

2. Якісьці мала каму вядомы чалавек (у спалучэнні з прозвішчам, імем).

Н.

Іваноў.

3. Які-н. чалавек, усё роўна хто; хто-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)