рака ў Лідскім р-не Гродзенскай вобл., левы прыток р. Дзітва (бас.р. Нёман). Даўж. 31 км. Пл. вадазбору 167 км². Пачынаецца каля в.Верхняя Ліда. Асн. прыток — р. Нарва. Даліна пераважна выразная. Пойма перарывістая, у ніжнім цячэнні парэзана меліярац. каналамі. Рэчышча на працягу 20 км каналізаванае. Берагі спадзістыя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
інду́зій
(лац. indusium = верхняя туніка)
плеўка на паверхні ліста папарацей, якая пакрывае сорусы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
зіпу́н
(цюрк. zybun)
старадаўняя верхняя сялянская вопратка ў выглядзе кафтана з даматканага сукна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бундэсра́т
(ням. Bundesrat, ад Bund = саюз + Rat = рада)
верхняя палата парламента ў Германіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Óberteiln, m -(e)s, -e ве́рхняя ча́стка, верх (у абутку)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
гімнасцёрка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
Верхняя сарочка са стаячым каўняром, якую падпяразваюць рэменем. Армейская гімнасцёрка. □ Сцяпан Апанасавіч быў апрануты ў суконную гімнасцёрку, якая шчыльна аблягала яго шырокія плечы.Краўчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маку́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Рмн. ‑шак; ж.
1. Вяршыня чаго‑н.; верхавіна. Замерлі дрэў макушкі, Не зварухнецца ліст.Глебка.
2.Верхняя частка галавы, макаўка. Шапка-кубанка сядзела на самай макушцы.Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пералі́нка ’вышыўка’ (акц., Мат. Гом.), параўн. рус.сіб.перели́на ’шырокі каўнер да плеч на сукенцы; верхняя частка кашулі, сукенкі; вышытая верхняя частка фартуха’. З рус.пелери́на ’палярына’, пачатак слова збліжаны да пере‑, бел.пера- (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Талсто́ўка ’шырокая, доўгая мужчынская кашуля ў складку з поясам’ (ТСБМ), таўсто́ўка ’тс’ (Кал.), таўсто́лка ’верхняя мужчынская кашуля з даматканага палатна’ (Ян.). Запазычана з рус.толсто́вка ’доўгая верхняя мужчынская кашуля’, што ад прозвішча пісьменніка Л. Талстога.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БРАВЭ́РКА,
1) у беларусаў мужчынскі доўгі аднабортны пінжак з даматканага сукна. Пярэднія полкі рабілі суцэльныя, з дзвюма праразнымі і дзвюма накладнымі кішэнямі, адкладным каўняром і бартамі, спінку — з падразной шырокай гесткай і хлясцікам. У 19 — пач. 20 ст. была пашырана сярод заможных сялян, засцянковай шляхты.
2) Верхняя кароткая мужчынская вопратка з аўчын, абцягнутая даматканым сукном.