ЗА́МАСЦЬ (Zamość),
горад на
Засн. ў 1580 Я.Замойскім як горад-крэпасць, рэзідэнцыя і
Горад спраектаваў і пачаў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗА́МАСЦЬ (Zamość),
горад на
Засн. ў 1580 Я.Замойскім як горад-крэпасць, рэзідэнцыя і
Горад спраектаваў і пачаў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Нагарода ’ўзнагарода’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Зда́рыцца ’адбыцца’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
spánisch
1.
~er Pféffer стручко́вы пе́рац;
~e Wand шы́рма;
~e Schlösser áufbauen
2.
das kommt mir ~ vor гэ́та мне здае́цца незразуме́лым [дзі́ўным];
das sind ihm ~e Dörfer гэ́та для яго́ незразуме́лыя рэ́чы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
lód, lodu
1. лёд;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
кла́сці, кладу́, кладзе́ш, кладзе́; кладзём, кладзяце́, кладу́ць; клаў, кла́ла; кладзі́;
1. каго-што. Надаваць ляжачае становішча каму-, чаму
2. Змяшчаць, засоўваць куды
3. Адпраўляць на лячэнне, змяшчаць (у клініку, шпіталь
4. што. Накладваць, наносіць на паверхню чаго
5. што. Накладваць (страву, корм); дадаваць унутр чаго
6. што. Рабіць адбітак на чым
7. што. Узводзіць,
8. што. Рабіць, пракладваць, укладваць.
9. (1 і 2
10.
Класці галаву (жыццё) за каго-што — паміраць, аддаваць жыццё за каго-, што
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
bridge
I1) мост -у
2) капіта́нскі масто́к
3) перано́сьсе
4) масто́к -ка́
1) спалуча́ць, злуча́ць
2)
3) перакро́чваць, пераступа́ць
•
- burn one’s bridges
IIбрыдж -у
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
build
v., built,
1)
2) разбудо́ўваць, разьвіва́ць
3)
1) будава́цца; віць, рабі́ць гняздо́
2) грунтава́цца
3.1) будо́ва
2) склад це́ла, структу́ра, будо́ва
•
- build in
- build into
- build on
- build up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АМБРЫКА́НА-ПАНА́МСКІЯ ДАГАВО́РЫ 1903, 1936, 1955, 1977
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
А́ЛГЕБРА ЛО́ГІКІ,
раздзел матэматычнай логікі, які вывучае логікавыя аперацыі над выказваннямі. Заснавальнік —
Логікавыя аперацыі: кан’юнкцыя &, дыз’юнкцыя ⋁, адмаўленне ¬, імплікацыя ⇒, эквіваленцыя ⇔ — могуць быць зададзеныя з дапамогай праўдзівасных табліц. Замест ¬x часам пішуць . Ужываецца заданне функцый алгебры логікі і з дапамогай формул у мове, у якой ёсць пераменныя x, y, z... і сімвалы некаторых канкрэтных функцый. Найбольш ужывальная мова, якая мае логікавыя сімвалы &, ⋁, ¬, ⇒, ⇔. Кожнай формуле гэтай мовы адпавядае нейкая функцыя алгебры логікі, значэнне (0,1) якой пры дадзеных значэннях пераменных (0,1) знаходзіцца ў адпаведнасці з аперацыямі, з якіх пабудавана дадзеная формула. Такая функцыя рэалізуе дадзеную формулу. Формулы A і B
Кожная функцыя алгебры логікі можа быць рэалізаваная нейкай формулай мовы з логікавымі сімваламі &, ⋁, ¬. Асаблівую ролю ў алгебры логікі адыгрываюць дыз’юнктыўныя і кан’юнктыўныя нармальныя формы, якія маюць
Алгебра логікі мае шмат дадаткаў, асабліва ў тэорыі
Р.Т.Вальвачоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)