ра́цыя ​1, ‑і, ж.

Радыёстанцыя, звычайна перастаўная ці пераносная. Камбрыг Ермакоў звязаўся са штабам па рацыі, адтуль перадалі, што там усе гэтыя дні таксама ідуць безупынныя. Мележ.

[Скарачэнне, утворанае з пачатку і канца слоў радыё і станцыя.]

ра́цыя ​2, ‑і, ж.

Падстава, сэнс, аснова. [Следчы:] — Пан Галезнік, мы ўсё ведаем, вам няма рацыі гуляць з намі ў хованкі. Сабаленка. [Мікола:] — Ці ж нам рацыя згадзіцца сваю Зосю за.. [Рыгора] аддаваць? Гартны. Распытваць у каго-небудзь пра машыну не было ніякай рацыі. Мы ж не ведалі ніводнай яе прыкметы. Лынькоў. // Слушнасць. Пасля некаторай дыскусіі, разваг і меркаванняў я прызнаў рацыю Яўмена Іванавіча. Ермаловіч.

•••

Мець рацыю гл. мець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

return​2 [rɪˈtɜ:n] v.

1. (to, from) варо́чацца, вярта́цца; зноў звярта́цца (да чаго-н.);

I’ll return to this subject again. Я яшчэ вярнуся да гэтага пытання.

2. вярта́ць, аддава́ць

3. адка́зваць; пярэ́чыць

4. выбіра́ць (у заканадаўчы орган) 5. econ. прыно́сіць (даход);

return good interest прыно́сіць до́бры дахо́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Турну́ць ‘прагнаць аднекуль або куды-небудзь, адагнаць’ (ТСБМ, Пас., Жд. 1, Растарг., Сержп. Прымхі, Мова Сен., Сл. ПЗБ), ‘пужнуць’ (Нас., Байк. і Некр.), ‘звольніць з пасады; імкліва выгнаць’ (ТСБМ, Юрч. Сін.), ‘піхнуць, папхнуць, штурхнуць каго-небудзь’ (ТСБМ, Нас., Касп., Байк. і Некр., Жд. 1, Варл.), ту́рнуць ‘тс’ (ТС), турну́ты ‘прагнаць’ (Сл. Брэс.), турну́тэ ‘штурхнуць; хутка пагнаць’ (драг., Нар. лекс.). Параўн. укр. ту́рну́ти ‘пагнаць; штурхнуць, паслаць’, рус. турну́ть ‘прагнаць’, польск. turnąć ‘штурхнуць, выкінуць, пагнаць’, чэш. мар. turnúť ‘зыркнуць, дакрануцца’, славац. túrnuť ‘тс’, харв. чак. turnȁt ‘аддаваць’, серб. ту̏рнути ‘штурхнуць, уткнуць’, балг. ту́рна ‘паставіць, кінуць, уткнуць’, макед. турне ‘піхнуць, уткнуць, зрынуць’. Прасл. *turnǫti, суадноснае з *turati (Арол, 4, 120), гл. тура́ць, туры́ць. Параўн. Махэк₂, 661 («няяснага паходжання»).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

überántworten vt (D) перадава́ць, накіро́ўваць (каго-н., што-н., каму-н., куды-н.);

j-n dem Gerícht ~ аддава́ць пад суд каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

übergében*

1. vt перадава́ць, уруча́ць, аддава́ць;

der Öffentlichkeit ~ перада́ць гало́снасці;

dem Gerícht ~ перада́ць суду́

2. ~, sich ванітава́ць;

er übergíbt sich ён ваніту́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vermíeten vt

1. здава́ць у наймы́, аддава́ць напрака́т;

Zímmer zu ~ здаю́цца пако́і (аб’ява)

2. ~, sich найма́цца (als N – у якасці каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

poddawać

незак.

1. здаваць; аддаваць;

2. паддаваць; падвяргаць;

poddawać co w wątpliwość — падвяргаць што сумненню; сумнявацца ў чым;

3. падпарадкоўваць; паддаваць;

гл. poddać

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wrack

[ræk]

1.

n.

1) рэ́шткі разбу́ранага, зьні́шчанага; касьця́к разьбітага (карабля́, аўтамабі́ля); лом -у m.

2) руі́на f.; разбурэ́ньне n.

2.

v.t.

аддава́ць паку́там, му́чыць

body wracked with pain — спаку́таванае ад бо́лю це́ла

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Geréchtigkeit f - справядлі́васць;

~ üben дзе́йнічаць [рабі́ць] справядлі́ва;

j-m, éiner Sáche (D) ~ widerfáhren lássen* сказа́ць пра́ўду; аддава́ць нале́жнае каму́-н., чаму́-н.

2) правасу́ддзе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

recoil

1. [rɪˈkɔɪl]

v.i.

1) адско́кваць

2) аддава́ць (пра стрэ́льбу)

3) адбіва́цца

Revenge often recoils on the avenger — По́мста ча́ста адбіва́ецца на мсьці́ўцу

2. [ˈri:kɔɪl]

n.

1) адско́к -у m.

2) адда́ча f. (пры стрэ́ле)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)