карэ́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
1. Памянш.-ласк. да карэта.
2. Рухомая частка некаторых механізмаў, машын, апаратаў. Карэтка пішучай машынкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жаўта... (гл. жоўта...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая ўжываецца замест «жоўта...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: жаўтабокі, жаўталісты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мнага... (гл. многа...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «многа...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: мнагалюдны, мнагаструнны, мнагабор’е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надро́бка, ‑і, ДМ ‑бцы; Р мн. ‑бак; ж.
Разм.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. надрабіць 1.
2. Прыробленая, надвязаная да чаго‑н. частка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насення... (гл. насенне...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «насенне...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: насеннясховішча, насеннявод, насенняводства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паасо́бнік, ‑а, м.
Уст. Экземпляр чаго‑н. Гэта апошняя.. заключная частка гісторыі аднаго паасобніка кнігі «Жалейка», надрукаванай, як вядома, яшчэ ў 1908 г. Лужанін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўна..., (гл. поўна...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «поўна...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: паўнагучны, наўналетні, паўнацэнны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радые... (а таксама радыя...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на адносіны да радыеактыўнасці, да радыяцыі, напрыклад: радыебіялогія, радыеізатопы, радыелюмінісцэнцыя, радыелячэнне, радыетэрапія, радыеэлемент.
[Ад лац. radio — выпрамяняю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разьба... (гл. рэзьба...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «рэзьба...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: разьбафрэзерны, разьбарэз, разьбамер.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ра́псавы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да рапсу; прыгатаваны з рапсу. Рапсавы алей. Рапсавая макуха.
2. Як састаўная частка назваў насякомых. Рапсавы кветкаед.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)