кубамеду́зы

(н.-лац. cubomedusae)

атрад марскіх кішачнаполасцевых жывёл класа сцыфоідных; паліпы без ахоўнай трубкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кулісье́

(фр. coulissier)

неафіцыйны біржавы пасрэднік, які без удзелу афіцыйных маклераў заключае біржавыя здзелкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ске́летан

(англ. skeleton)

від скараснога спуску з гор на спецыяльных санках без рулявога кіравання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

спанта́нны

(лац. spontaneus = адвольны)

выкліканы ўнутранымі прычынамі, без знешніх уздзеянняў (напр. с-ае развіццё).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ха́рдтап

(ад англ. hard = цвёрды + top = верх)

закрыты кузаў легкавога аўтамабіля без бакавых стоек.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

цыгарэ́та

(фр. cigarette, ад cigare < ісп. cigarro = цыгара)

маленькая тонкая цыгара, папяроса без муштука.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прасту́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. што і без дап. Утварыць стук; паведаміць што‑н. умоўным стукам. // без дап. Прайсці, прабегчы са стукам. Па калідоры прастукаў абцасамі суседскі хлопчык. Корбан.

2. каго-што. Даследаваць стан унутраных органаў пры дапамозе лёгкага пастуквання (пальцамі ці малаточкам) па паверхні цела; выстукаць. Прастукаць хвораму грудзі.

3. што і без дап. Стукаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

транзі́т, ‑у, М ‑зіце, м.

1. Правоз тавараў ці пасажыраў з аднаго пункта ў іншы праз прамежкавыя пункты. Транзіт тавараў цераз Мінскі чыгуначны вузел.

2. Перавозка грузаў без перагрузкі іх на прамежкавых станцыях.

3. у знач. прысл. транзі́там. Пераязджаючы або перавозячы што‑н. куды‑н. без перасадкі ці без перагрузкі на прамежкавых пунктах. Груз ідзе транзітам.

[Ад лац. transitus — пераход.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Капшучо́к ’лямпачка без шкла’ (Бяльк.), да капшук 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Галу́та ’замёрзлая зямля без снегу’ (Шатал.). Гл. галутвы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)