kac

м. разм. пахмелле; бадун;

mieć ~a разм. кепска адчуваць сябе з пахмелля (з бадуна)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

niestosownie

недарэчы; не да месца; неналежным чынам; неналежна;

zachowywać się niestosownie — паводзіць (трымаць) сябе неналежна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obycie

н.

1. уменне; вопыт; спрактыкаванасць; знаёмства з чым;

2. добрыя манеры, уменне трымаць сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pasować się

I незак. іран. na kogo

абвяшчаць, лічыць сябе кім

II незак. уст.

змагацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

popisywać się

незак. адзначацца, вылучацца, вызначацца, праслаўляцца, паказваць (праяўляць) сябе;

popisywać się talentem — вылучацца талентам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

swojsko

звыкла; нязмушана; вольна;

brzmieć swojsko — гучаць звыкла;

czuć się swojsko — адчуваць сябе нязмушана (вольна)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дына́стыя

(фр. dynastie, ад гр. dynasteia = панаванне)

1) рад манархаў з аднаго і таго ж роду, якія паслядоўна змянялі адзін аднаго на троне;

2) перан. прадстаўнікі некалькіх пакаленняў аднаго роду, якія прысвяцілі сябе пэўнай галіне дзейнасці (напр. д. будаўнікоў).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ісла́м

(ар. islam = адданне сябе волі алаха)

адна з трох (побач з хрысціянствам і будызмам) сусветных рэлігій, якая ўзнікла ў VII ст. у Аравіі і пашырылася ў краінах Сярэдняга і Блізкага Усходу, Паўночнай Афрыкі, Паўднёва-Усходняй і Сярэдняй Азіі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Álltagsmensch m -en, -en пасрэ́дны [звыча́йны] чалаве́к;

den ~en éinmal áblegen [ábstreifen] скі́нуць з сябе́ цяжа́р бу́дняў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufzehren

1. vt

1) з’яда́ць; выяда́ць, знішча́ць

2) знясі́льваць; мардава́ць; вычэ́рпваць

2. ~, sich мардава́ць сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)