У тэатры — акцёр, які выконвае на сцэне другарадныя ролі без слоў, удзельнік масавых сцэн.
|| ж.статы́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
туні́ка, -і, ДМ -ніцы, мн. -і, -нік, ж.
1. Старажытнарымскае адзенне накшталт кашулі, якое насілі пад тогай.
2. Жаночая кашуля прамога пакрою без каўняра з адным або двума бакавымі разрэзамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цот, -у, М цо́це, м.
Лік, які дзеліцца на два без астатку.
◊
Цот і лішка — гульня, пабудаваная на ўгадванні колькасці прадметаў, узятых у жменю вядучым гульні.
Гуляць у ц. і лішку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ця́міць, -млю, -міш, -міць; незак., што, у чым і бездап. (разм.).
Разумець сэнс чаго-н.; разбірацца ў чым-н., кеміць.
У гэтым пытанні ён цяміць.
|| зак.сця́міць, -млю, -міш, -міць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
half-hearted
[,hæfˈhɑ:rtəd]
adj.
нясьме́лы, неадва́жны, абыя́кавы або́без запа́лу
a half-hearted consent — неахво́тная зго́да
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hamlet
[ˈhæmlət]
n.
1) пасёлак -ку m., пасе́лішча n., мале́нькая вёсачка
2) Brit. вёска без царквы́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
matter-of-fact
[,mætərəvˈfækt]
adj.
1) сухі́, які́ даты́чыцца фа́ктаў, празаі́чны
2) практы́чны, жыцьцёвы, без фанта́зіі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
unruffled
[ʌnˈrʌfəld]
adj.
1) гла́дкі, без рабізны́(пра паве́рхню мо́ра)
2) непару́шны, спако́йны (пра нату́ру чалаве́ка)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
acclamation
[,ækləˈmeɪʃən]
n.
акляма́цыя f., ухва́льныя во́клічы pl.
elected by acclamation — вы́браны праз акляма́цыю, без галасава́ньня
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ВОДАКАРЫСТА́ННЕ,
карыстанне водамі (воднымі аб’ектамі) для забеспячэння патрэб насельніцтва і гаспадаркі.
У заканадаўстве Рэспублікі Беларусь адрозніваецца водакарыстанне: паводле мэт — гасп.-пітное, прамысл., с.-г., транспартнае, энергет. і інш.; паводле спосабаў карыстання — забор вады з крыніцы без вяртання ў водны аб’ект (водазабеспячэнне, водаспажыванне), з вяртаннем (гідраэнергетыка і інш.), без адбору вады (суднаходства, рыбагадоўля, гадоўля вадаплаўных птушак), а таксама для скідвання сцёкавых вод; паводле тэхн. умоў — агульнае, без выкарыстання гідратэхн. збудаванняў і абсталявання, і спец., з выкарыстаннем іх; паводле ўмоў перадачы водных аб’ектаў у карыстанне — сумеснае (калі водным аб’ектам карыстаецца некалькі арг-цый ці асоб) і адасобленае (калі крыніца вады замацавана за пэўнай арг-цыяй або асобай); паводле характару выкарыстання вады — як рэчыва з пэўнымі якасцямі, як масы і энергет. патэнцыялу, як асяроддзя жыцця; паводле падстаў узнікнення права водакарыстання — першаснае, калі водны аб’ект даецца ў карыстанне непасрэдна дзяржавай, і другаснае, калі даецца першым водакарыстальнікам. З улікам гэтай класіфікацыі вызначаюцца прававы рэжым розных аб’ектаў, права і абавязкі водакарыстальнікаў. Напр., агульнае водакарыстанне (купанне, вадапой жывёлы і інш.) ажыццяўляецца бясплатна і, як правіла, без дазволу дзярж. органаў; для спец. водакарыстання ва ўсіх выпадках патрабуецца папярэдні дазвол дзярж. органаў, у шэрагу выпадкаў яно можа быць платнае. Невыкананне пэўных патрабаванняў правіл водакарыстання цягне за сабой дысцыплінарную, крымін., адм. адказнасць. Парадак памежнага водакарыстання рэгулюецца міждзярж. дагаворамі і пагадненнямі.