Verbum

ánleiten vt кірава́ць (кім-н., чым-н.); (zu D) прывуча́ць (да чаго-н.)

beféhlen* vt зага́дваць (што-н.); кама́ндаваць, распараджа́цца (über A – кім-н., чым-н.)

beláchen vt высме́йваць (каго-н., што-н.), насміха́цца (над кім-н., чым-н.)

Éinvernehmen n -s (узае́мная) зго́да;

in ~ mit j-m заадно́ з кім-н.

konfórm a адно́лькавы, адзінаўзо́рны аднаста́йны;

mit j-m ~ géhen* пагаджа́цца з кім-н.

mítwollen* vi хаце́ць ісці́ [е́хаць] ра́зам з кім-н.; хаце́ць удзе́льнічаць у чым-н.

náchbeten vt (D) іран. паўтара́ць (за кім-н. яго словы); падда́кваць (каму-н.)

réchtfertigen

1. неаддз. vt апра́ўдваць

2. ~, sich (vor D) апра́ўдвацца (перад кім-н.)

umschléichen* vt

1) ісці́ крадко́м, падкра́двацца

2) разм. віжава́ць, шпіёніць (за кім-н.)

Verfügungsrecht n -(e)s, -e пра́ва распараджа́цца (über A – кім-н., чым-н.)