стоп-ка́др, ‑а, м.

У кінематаграфіі — прыём, калі відарыс на экране на працягу некалькіх секунд затрымліваецца і даецца як фотаздымак якога‑н. імгнення. // Кадр з такім відарысам. Фільм канчаецца цікавым стоп-кадрам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

film, ~u

м.

1. фільм;

film dokumentalny — дакументальны фільм;

film kolorowy — каляровы фільм;

film reklamowy — рэкламны фільм;

film animowany (rysunkowy) — мультыплікацыйны фільм;

kręcić film — здымаць фільм;

film fabularny — мастацкі фільм;

2. кінастужка, фотастужка;

3. плёнка, слой;

film lipidowy — ліпідная плёнка;

film się komu urwał — хто страціў прытомнасць (ад празмернага ўжывання алкаголю);

film urwał mu się po drugiej butelce — ён адключыўся пасля другой бутэлькі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

travelog, travelogue

[ˈtrævəlɔg]

n.

ле́кцыя або́ фільм пра падаро́жжа; падаро́жны на́рыс

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кароткаметра́жны:

кароткаметра́жны фільм кіно Krzfilm m -(e)s, -e, Bifilm m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

відавы́ 1, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да віду ​1 (у 1 знач.). Відавы фільм.

відавы́ 2, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да віду ​2 (у 2, 3 знач.). Відавыя паняцці. Відавыя прыкметы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каляро́вы, -ая, -ае.

1. Які афарбаваны або мае які-н. колер ці колеры (акрамя чорнага і белага).

Каляровае шкло.

Каляровыя металы (усе металы, акрамя жалеза і яго сплаваў). К. фільм.

2. Пра людзей, якія належаць не да белай расы.

Каляровае насельніцтва.

|| наз. каляро́васць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

coloured [ˈkʌləd] adj.

1. афарбава́ны; размалява́ны

2. каляро́вы;

a coloured film каляро́вы фільм

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

flop1 [flɒp] n. права́л, няўда́ча (звыч. пра фільм, п’есу і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

reissue2 [ˌri:ˈɪʃu:] v. перавыдава́ць; паўто́рна выпуска́ць фільм на экра́н; рабі́ць паўто́рны гуказа́піс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

фільматэ́ка

(ад фільм + -тэка)

1) збор кінастужак;

2) установа, дзе захоўваюцца фільмы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)