krupnik, ~u

м.

1. крупнік (суп);

2. крупнік (гарачая гарэлка з мёдам)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kapuśniak, ~u

м.

1. суп з капусты; капуста;

2. разм. дробны дождж

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rakowy

rakow|y

ракавы;

szyjka ~a — ракавая шыйка;

zupa ~a — ракавы суп

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rzadki

rzadk|i

рэдкі;

~i gość — рэдкі госць;

~a zupa — рэдкі суп

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Падкало́ткасуп з бульбы і мукі, забелены малаком’ (Інстр. 1, Вешт., Шатал.), ’кавалачкі мяса і сала, якія падсмажаны ў рэдкім цесце’ (Шат., Сл. ПЗБ), падкало́чанікі ’тс’ (Сцяшк. Сл.). Вытворнае ад падкалаціць < калаціць з суф. ‑к‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

грыбны́ Pilz-;

грыбны́ суп Plzsuppe f -;

грыбно́е ме́сца ein plzreicher Platz;

грыбны́ дождж разм. ein wrmer Rgen bei Snnenschein; Sprühregen m -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Прыкала́чваць (прыкала́чываць) ’запраўляць мукой для густаты’ (полац., Нар. сл.), прыколоці́ць ’тс’ (ТС), пры́калатка ’мачанка’ (Жд., Сл. ПЗБ), прыколо́тасуп з бульбы, падкалочаны мукой’ (кам., Жыв. НС; ТС). Да калаці́ць (гл.). З гэтай семантыкай, відаць, уласна беларускае ўтварэнне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

intopf m -s, töpfe, ~gericht

n -s, -e густы́ суп, які́ замяня́е пе́ршую і другу́ю стра́ву

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zupa

ж.

1. суп;

zupa ogórkowa — расольнік;

2. першая страва;

zupa chmielowa — піва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

żółwi

1. чарапахавы;

zupa ~a — чарапахавы суп;

2. чарапашы;

~m krokiem — чарапашым крокам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)