fiendish [ˈfi:ndɪʃ] adj.

1. жо́рсткі; страшэ́нны

2. infml мудраге́лісты; склада́ны, ця́жкі;

a fi en dish question мудраге́лістае пыта́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

embarrass [ɪmˈbærəs] v.

1. бянтэ́жыць;

She was embarrassed by the question. Пытанне збянтэжыла яе.

2. перашкаджа́ць, заміна́ць; ускладня́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

puzzle1 [ˈpʌzl] n.

1. пазл, зага́дка, галавало́мка;

a crossword puzzle крыжава́нка, красво́рд

2. ця́жкае пыта́нне, прабле́ма; зада́ча

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

query2 [ˈkwɪəri] v.

1. выка́зваць сумне́нне;

query a statement выка́зваць сумне́нне нако́нт зая́вы

2. fml задава́ць пыта́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

readdress [ˌri:əˈdres] v.

1. пераадрасо́ўваць (карэспандэнцыю, інфармацыю)

2. зноў звярну́цца (да каго-н.); паўто́рна зада́ць пыта́нне ( каму-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

БАЭ́ЦЫЙ (Boethius, Boetius) Аніцый Манлій Севярын (каля 480, Рым — 524), рымскі філосаф і дзярж. дзеяч. З арыстакратычнага роду Аніцыяў. Сенатар. Бліжэйшы саноўнік остгоцкага караля Тэадорыха; абвінавачаны ў змове супраць яго, зняволены ў турму і пакараны смерцю. Па сваіх філас. поглядах належаў да александрыйскага кірунку ў неаплатанізме. У гал. творы трактаце «Суцяшэнне філасофіяй» (напісаны ў зняволенні) сцвярджаў, што супакой можна знайсці толькі ў дабрадзейнасці, заклікаў страсці падпарадкоўваць розуму і з даверам ставіцца да вышэйшай Божай волі. На развіццё сярэдневяковай навукі і філасофіі значна паўплывалі яго пераклады (з каментарыямі) на лац. мову лагічных твораў Арыстоцеля. Баэцый лічыцца стваральнікам сярэдневяковай логікі і распрацоўшчыкам лагічнай тэрміналогіі на лац. мове. З яго імем звязана развіццё дыялектыкі як агульнай тэорыі ведаў, якая ўключае пытанне аб рэальнасці таго, што спасцігаецца ў агульных паняццях. Гэтае пытанне ўвайшло ў гісторыю як філас. праблема універсалій. Аўтар трактата «Аб музыцы», перакладаў на лац. мову «Арыфметыкі» Нікамаха, «Пачаткаў» Эўкліда, трактатаў па астралогіі і багаслоўі.

Тв.:

Рус. пер. — «Утешение философией» и другие трактаты. М., 1990.

Літ.:

Уколова В.Н. «Последнний римлянин» Боэций. М., 1987.

Н.​К.​Мазоўка.

т. 2, с. 367

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Іро́нія. Крыніца запазычання: грэч. εἰρωνείαпытанне’, потым ’пытанне, якое ставіць у тупік’, ’тонкая насмешка’, адкуль лац. ironia. У бел. мову слова трапіла праз рус. (Крукоўскі, Уплыў, 77). У рус. з 10‑х гадоў XVIII ст. (Біржакова, Очерки, 365) з польск., улічваючы націск (Фасмер (2, 139) не выключае магчымасці французскага ці нямецкага пасрэдніцтва, Шанскі (2, I, 114–115) называе французскую крыніцу).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

grndlegend a асно́ўны, прынцыпо́вы;

die ~e Frge карэ́ннае [грунто́ўнае] пыта́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verninen vt адмаўля́ць;

ine Frge ~ адмо́ўна адказа́ць на пыта́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тракта́т, ‑а, М ‑таце, м.

1. Навуковая праца, у якой разглядаецца якое‑н. асобнае пытанне ці праблема. Філасофскі трактат. Палітыка-эканамічны трактат.

2. Спец. Міжнародны дагавор, пагадненне. Мірны трактат.

[Ад лац. tractatus — абмеркаванне, разгляд.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)